Sfeer, sfeer, sfeer. Dazed and Confused is een dikke sferische roeswolk waarin de personages luisteren naar Aerosmith en Kiss, zich tegoed doen aan geestverruimende middelen en hun eerste biertje drinken. Het gaat over dat ene schattige meisje dat de vlinders in je buik wakker kust.

Het vooruitzicht van de perfecte zwoele zomerdag en -avond. Toeterdronken thuiskomen en op je bed naar rockmuziek luisteren, verzadigd van de vele indrukken die je op hebt gedaan op een episch feest. De kater komt later wel.

Gehuld in de neveldampen van marihuana is Dazed and Confused ook een komisch opgroeidrama over tieners die hun plek in de wereld willen vinden en zich uit het ouderlijk nest bewegen. De ene ouder knijpt een oogje toe, de ander weigert het losbandige gedrag te accepteren.

Dan zijn er nog de ouderejaars die een stevig ontgroeningsritueel organiseren voor de brugpiepers. Het gaat er niet zachtzinnig aan toe, het is traditie. Het hoort erbij. Diezelfde stoere pubers beseffen tegelijkertijd dat ze spoedig hun eerste echte stappen in de maatschappij moeten zetten. De kersverse eersteklassers proeven nu juist van de verboden vruchten en hebben nog jaren van zorgeloosheid in het vooruitzicht.

En natuurlijk stelt Dazed and Confused ons voor aan een nieuwe groep acteurs. Ben Affleck. Mila Jovovich (die halsoverkop met Shawn Andrews naar Las Vegas ging om te trouwen, tot haar moeder dit huwelijk tegenhield). Parker Posey. Ene Matthew McConaughey. Hij improviseerde nog de legendarische woorden “Alright, alright, alright.” Naar het schijnt geniet hij inmiddels van een succesvolle carrière.

Dazed and Confused is lekker wegdromen bij nostalgie. Een ode aan de onbezonnen pubertijd. Terugverlangen naar de meer simpele jaren, die ook weer erg ingewikkeld konden zijn.