Charles Xavier in de eerste scène van X-Men: Dark Phoenix, vlak nadat Jean Grey haar ouders heeft verloren: “wat verschrikkelijk dat je ouders zijn overleden, maar hé, kop op, niet getreurd, want jij hebt een super speciale gave en die kan jij verder ontwikkelen op mijn gespecialiseerde school waar meer talentjes zoals jij om leren gaan met hun superkrachten.” Ik weet dat de mentor het zich … Lees verder X-Men: Dark Phoenix
Ik weet dat X-Men: Days of Future Past uitstekend gescoord heeft onder de liefhebbers, mijn voorkeur gaat toch uit naar X-Men: Apocalypse. De oppermachtige En Sabah Nur wil de mens van de aardkloot vegen en ruimte maken voor de mutanten. Op weg naar de dramatische climax worstelt Jean Grey met haar destructieve gave, komt er een oude bekende voorbij en wordt Magneto, getroffen door persoonlijke … Lees verder X-Men: Apocalypse
Terug naar het verleden om de toekomst veilig te stellen. X-Men: Days of Future Past waagt zich aan een ingewikkelde narratieve puzzel. Ik kan zo’n breinbreker normaal gesproken wel waarderen, hier voelt het of de schrijvers het concept niet goed hebben uitgedacht en Bryan Singer meer aandacht had voor mooie plaatjes en goed uitgewerkte actiescènes dan voor gaten in de plot. Want is op het … Lees verder X-Men: Days of Future Past
James Gunns chaotische maar oh zo vermakelijke Superman heeft een postcreditscène. Bedoeld als “leuk klein grapje”. Een “lollig onderonsje” tussen Superman en Mr. Terrific. Ik vertrouw het internet niet altijd met dit soort tamtam, ik was nu best bereid om de aftiteling uit te zitten. Mooi moment om Supermans opgefokte energie even te laten bezinken. Iets te veel van het goede, ruim drie van de … Lees verder Superman (2025)
Lily-Rose Depp bouwt al enige tijd aan een bescheiden acteer-cv. Met Nosferatu, een Gotische nachtmerrie (of “gothic nightmare” zoals mijn vader het noemde) over melancholie en seksuele frustratie, heeft zij haar eerste serieuze grote rol te pakken. Eentje met meer schermtijd dan bijvoorbeeld The King, en een niveau hoger dan, laten we zeggen, Yoga Hosers. Er wordt toewijding verwacht. Een sprong in het diepe. En … Lees verder Nosferatu (2024)
Het stond al jaren op Nicolas Cages wensenlijst: het spelen van Dracula, de oudste bloedzuiger ter wereld. Met Renfield is die wens in vervulling gegaan en kan de schmierkoning zich naar hartenlust uitleven als op macht beluste vampier. Maar het is niet Cage die de hoofdrol speelt. Die eer gaat naar Nicholas Hoult. Hij is Renfield, de persoonlijke assistent van Dracula. Bij hun eerste ontmoeting, … Lees verder Renfield
Wat als Stephen King een culinaire thriller schrijft? Volgens mij komt het resultaat in de buurt van The Menu, een satirische horrorfilm over eten. Een groepje gasten, onder wie Tyler en Margot, zijn door de beroemde chef-kok Slowik uitgenodigd voor een unieke gastronomische ervaring. Slowik werkt samen met zijn leger aan koks om de verfijndste zee-gerechten op te dienen. Tyler, een “foodie” met oneindig veel … Lees verder The Menu
Als liefhebber van The Lord of the Rings moest ik Tolkien zien. De berichtgevingen rondom deze titel waren allerminst hoopgevend (zo schijnt de familie van de schrijver deze film niet te “erkennen“) en ook de critici reageerden lauw. Wat critici van een film vinden doet mij eigenlijk niet zoveel meer (een instelling die ik iedereen kan aanraden), dus besloot ik gewoon naar Cinecenter te gaan. … Lees verder Tolkien
