Ford v Ferrari is een film die bijna vijf sterren haalt. Matt Damon en Christian Bale hebben knetterende chemie, James Mangold maakt van het racen een loeispannend drama waarbij veel meer op het spel staat dan simpelweg winnen. Ook niet-liefhebbers zullen smullen van de brullende auto’s over het smeulende asfalt. Waarom dan geen vijf sterren? Na ruim twee uur te hebben meegeleefd met Ken Miles … Lees verder Ford v Ferrari
Een onzichtbare vijand geeft Spider-Man: Brand New Day een fijne spokige gloed. Als de naam van de Telepaat wordt onthuld (ik verklap niets) denk ik “hé, die ken ik!” Hetzelfde geldt voor de zaal. “Is dat…?” wordt er gefluisterd. Ja. Inderdaad. Creatief bedacht. De onthulling doet ook een beetje afbreuk aan die ongrijpbare angstige atmosfeer. En ik denk, “maar wat doet Spider-Mans tegenstander in dit … Lees verder Spider-Man: Brand New Day
Voordat The Odyssey begint vertoont Pathé de Munt een Rolex-reclame. Niets mis mee. Maar deze advertentie duurt wel erg lang. Zo lang dat er een lacherige stemming ontstaat. Ik verwacht verkoopmedewerkers die langs de rijen gaan om horloges uit te delen. Is het de bedoeling Rolex dezelfde epiek toe te dichten als het magnum opus van Christopher Nolan? De reclame voelt bijna net zo lang … Lees verder The Odyssey
Wat zijn de ingrediënten om een serie verslavend te maken? Dat je steeds meer afleveringen wil, als een maaltijd die je gulzig naar binnen werkt? Ik vroeg mij dit af bij The Bear, een serie die mij is aangeraden door een van mijn beste vrienden, en zich afspeelt in de hectische keuken van een sjofele broodjeszaak. Eigenaar Michael Berzatto (Jon Bernthal) heeft zich een kogel … Lees verder The Bear
