Beste lieve juryleden van de Oscars, Ik weet dat jullie de schitterende remake van True Grit van Joel en Ethan Coen uit 2010 gezien hebben. Want jullie plaatste Jeff Bridges op de lijst van kanshebbers op het goudgekleurde beeldje. Terecht. Hij transformeerde meer dan overtuigend in de verlopen wetsdienaar Rooster Cogburn en gaf het weerbarstige karakter met liefde voor de fles vlees op de botten. Ondanks … Lees verder True Grit (2010)
Nine Inch Nails is terug. Niet met het rauwe en boze schreeuwgeluid van hun industrial metal, nee, in de filmmuziek voor Tron: Ares klinken koele en dreigende synthesizers en swingende drumbeats met een vleugje funk. Nine Inch Nails grijpt terug naar het geluid van Bad Witch en creëert ideale discomuziek voor robots in een hypergestileerde wereld van donkerrode kleuren. Het ene moment goed om de … Lees verder Tron: Ares
Tron: Legacy. Iedereen had het erover in 2010. Het vervolg op het zachtblauw getinte computer-sprookje Tron had het gezicht van Jeff Bridges een digitale facelift gegeven. Het heeft nog steeds iets mals, de onnatuurlijk strakgetrokken Bridges. Hoe goed hij ook acteert, het is toch lastig die versie van hem serieus te nemen. Als gladde kopie heeft hij veel weg van een bozige, verongelijkte puber met … Lees verder Tron: Legacy
Geen denken aan dat de Academy Awards in 1982 Tron zou prijzen voor zijn trippy effecten. Reden voor diskwalificatie? Het ouderwetse vakmanschap was gecombineerd met nieuwerwets computerwerk. Dat is valsspelen, aldus de strenge jury. En dus moest de film het doen met nominaties voor kostuum en geluid, die beide trouwens niet werden verzilverd. 1982 was een andere tijd en misschien had ambachtelijk handwerk voorkeur boven … Lees verder Tron
Met Kingsman: The Secret Service klopte regisseur Matthew Vaughn het stof van de spionagefilm en maakte er een hip actieavontuur van vol zwarte humor en uitzinnig geweld. Vervolg Kingsman: The Golden Circle biedt hetzelfde. In een hogere versnelling. Eggsy (Taron Egerton) is inmiddels een gerespecteerd lid van Kingsman en dolgelukkig samen met Tilde (Hanna Alström). Er is echter een storm op komst. Diep in de … Lees verder Kingsman: The Golden Circle
Eindelijk was het Michael Cimino gelukt. Na jarenlang ploeteren aan de zijlijn mocht hij The Deer Hunter regisseren, een film over de Vietnamoorlog met een sterrencast: onder ondere Robert de Niro, Chistopher Walken en Meryl Streep speelden de hoofdrollen. De film was een financieel succes en mocht vijf Oscars verzilveren. Zoals dat gaat in filmland kreeg Cimino hierna de kans om zich helemaal uit te … Lees verder Heaven’s Gate
Terry Gilliam staat bekend om zijn grootse, theatrale regiestijl. Die aanpak is zeker terug te vinden in The Fisher King, het is ook zijn meest beheerste film. Radiopersoonlijkheid Jack (Jeff Bridges) ontketent met zijn programma onbedoeld een schietpartij. Hij weigert de verantwoordelijkheid te nemen voor de bloedige daad, toch worstelt hij met schuldgevoelens. Hij stort in en zegt de radio gedag. Drie jaar later ontmoet … Lees verder The Fisher King
Hoewel The Big Lebowski stilistisch minder agressief is dan The Hudsucker Proxy, en inhoudelijk vrolijker is dan Barton Fink, vormt deze psychedelische komedie een hoogtepunt in het oeuvre van de filmmakende Coen broers. De film is ook een hoogtepunt voor Jeff Bridges, die met The Dude (echte naam: Jeffrey Lebowski) een magnifiek personage neerzet. Al zal je dat in het begin niet zeggen. The Dude … Lees verder The Big Lebowski
Hell or High Water is in de eerste plaats een symbolische film, een pamflet om verschillen tussen oud en nieuw en arm en rijk te laten zien. Ik heb helemaal niets tegen symbolische films. Mijn favoriete film, Eraserhead, is een en al Freudiaanse symboliek. En met een beetje goede wil kan The Rocky Horror Picture Show als pamflet voor seksualiteit worden beschouwd. Toch moest ik een kleine zucht onderdrukken toen ik doorhad dat deze moderne western vooral een boodschap wilde vertellen. Twee broers overvallen kleine banken om zo hun ranch te redden.
