Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. In deze aflevering: “man in glitterjas”. Beste man in glitterjas, Het was avond, je droeg een glitterjas en jogde met stevige pas, in diagonale lijnen, van links naar rechts, over straat. Ik heb je nagekeken tot je verdween in de avondschemering. Een onbekende man in … Lees verder Berichten van een notoire zeikerd: man in glitterjas
Ik herinner mij zure reacties op Sherlock Holmes en Sherlock Holmes: A Game of Shadows. Platgeslagen versies van de hoogbegaafde speurneus. Popcornvermaak dat zichzelf overschreeuwt. Maar weet je wat: Robert Downey Jr. als Sherlock Holmes, dat werkt gewoon. Net als Jude Law in de rol van John Watson, die als enige de excentrieke gewoontes van de wereldberoemde meesterspeurneus verdraagt. Die twee delen een stevige chemie … Lees verder Sherlock Holmes (I en II)
Beste Rico Verhoeven, Daar ben ik weer. Bijna drie jaar geleden wijdde ik vernietigende woorden aan Black Lotus, de vreselijke actiefilm die jij op je brede schouders mocht dragen. Niet om aan te zien. Ik dacht, blijf lekker in de vierkante ring je tegenstanders tegen de mat slaan. Een carrière in Hollywood gaat hem echt niet worden. Die woorden moet ik misschien terugnemen na jouw … Lees verder Augurk aan zee
Eén verjaardagsavond, twee films. Klinkt als een nieuwe Double Bill. Tremors 3: Back to Perfection Het houdt niet op. Niet vanzelf. De hongerige ondergrondse superwormen zijn terug. Hetzelfde geldt voor Michael Gross, die na de eerste twee delen gepromoveerd is tot hoofdrolspeler en drager van de filmserie. Gemuteerde versies van de monsterwormen laten explosieve scheten en lanceren zich zo de lucht in, het budget … Lees verder Double Bill
Maggie Gyllenhaal heeft The Bride! zo stevig volgestouwd met ideeën dat de film net niet uit elkaar barst. Het begint met Mary Shelley (Jessie Buckley, de meer dan terechte Oscarwinnaar van Hamnet) die haar publiek lekker maakt voor een vervolg op Frankenstein en besluit dat Ida (ook Buckley) het nieuwe hoofdpersonage wordt en gebruikt haar als gastlichaam maar voor het verhaal kan beginnen tuimelt Ida … Lees verder The Bride!
Dit is de show van Monsieur Stin. Episode#18: “Muil”. De show wordt ingeleid door het nummer I.B.M. van Throbbing Gristle, te beluisteren op Spotify en YouTube. “Muil”. Het staat in grote rode letters geschreven op de muur van Monsieur Stin. Ideetje van de schrijvers. Als er op Monsieur Stins muur is geschreven moet hij wel uit zijn fauteuil komen want Monsieur Stin haat woorden op … Lees verder Monsieur Stin#18: “muil”
Beste John Carpenter, In 2011 had je het volgende te zeggen over Ghosts of Mars: “I have no power over what critics say, but when people complained about the movie being campy and not scary…the name of the movie is Ghosts Of Mars, I figured the campiness would be self-explanatory.” Oh oh oh, die domme critici. Je geflopte ruimtehorror was juist bedoeld als lollige B-film. … Lees verder Ghosts of Mars
De boze man met wit overhemd en donkere stropdas wil ontbijt. Niet zijn probleem dat het net half twaalf is geweest en het restaurant daarom geen ontbijt meer serveert maar wel lunch. Hij wil verdorie geen lunch. Ontbijt. Geen onredelijk verzoek. Als het personeel hem vriendelijk glimlachend verduidelijkt dat ontbijt écht niet meer kan tijdens lunchtijd pakt hij het machinegeweer wat hij zo-even “geleend” heeft … Lees verder Falling Down
Laat ik beginnen met het enige pluspunt en de reden dat ik De libi überhaupt wilde zien: Daniël Kolf. Hij won in 2015 de Theo d’Or voor zijn rol in toneelstuk De dood van Benny Simons en verscheen vier jaar later in De libi. Het stuk heb ik nooit gezien, de film wel en daarin is hij met gemak de beste van de drie hoofdrolspelers. … Lees verder De libi
Sirât is oorlog. Raven in de woestijn. Trippen op de muziek van Kangding Ray. Het gaat over een vader op zoek naar zijn dochter. Hij reist mee met een groepje dansers, steeds dieper de woestijn in, op weg naar het volgende feest, hopende zijn dochter daar terug te vinden. Sirât is ook dat ene onverwachte gruwelmoment waarover zoveel wordt gesproken. Publiek schijnt vloekend weg te … Lees verder Sirât
