Toen ik naar Kriterion ging voor The Invite, een dramatische komedie van en met Olivia Wilde, en ik wil graag benoemen dat haar regie net zo soepel is als haar spel en ik het echt een genot vond om Penélope Cruz weer eens te zien, en ik wil ook graag kwijt dat ik The Invite beschouw als de moderne versie van Who’s Afraid of Virginia Woolf?, waren er geen reclames. Het zaallicht ging uit, de schermgordijnen schoven opzij en The Invite begon.

Foutje, natuurlijk. Net als bij elk ander filmtheater zijn reclames gebruikelijk bij Kriterion. Maar wat een verademing om niet eerst een blok hijgerige marketingfilmpjes uit te moeten zitten voor eindelijk de hoofdfilm start. Geen schreeuwerige advertenties over kranten die je echt waar het betrouwbaarste nieuws serveren of in de buurt gelegen restaurants waar “toevallig” een deal mee is gesloten. Gewoon meteen het dialoog gedreven The Invite op het grote scherm en genieten van twee bekvechtende koppels en hun geslepen teksten.

Het is dan wel weer jammer van de ontbrekende trailers, want daar kijk ik wel graag naar.

Ik weet het, volgende keer moet ik weer ruim twintig minuten lang geduldig afwachten tot de film begint. Omdat dit keer het advertentieblok per ongeluk werd overgeslagen wil ik toch gezegd hebben: dankjewel, Kriterion. Wordt gewaardeerd.

De Filmjunk spreekt: