Penis. Het woord wordt in Penis Dimension bejubeld door Mothers of Invention bandleden Mark Volman en Howard Kaylan, groupies Janet en Lucy gaan net niet over hun nek. Want, “penis”. Iew. Gatver. Rotwoord. Wanstalig. Kokhalzen. Klinkt zo denigrerend, “penis”, als iets wat je vreselijk graag wil vermijden.

Typisch Frank Zappa om op dat woord een muziekscène te schrijven voor het benevelende 200 Motels, een “film” waarbij hij noodgedwongen samenwerkte met regisseur Tony Palmer.

Duidelijk bedoeld als grap is de ophemeling van de penis toch een relatief normaal moment in Zappas geflipte universum. Zet het maar naast Keith Moon als sexy non en Ringo Starr als dwerg met toverlamp. Dan wordt het melige piemellied zowaar een moment van rust en orde. Een momentje om bij te komen van de gekkigheid.

Misschien dat de scène daarom zo opvalt. Met de onzin van 200 Motels een tikkeltje ingetoomd komt er iets grappigs naar voren wat ook echt blijft hangen. Een stukje pop te midden van de kakofonie. De film is een ervaring die niet per sé vreugdevol stemt (ondergetekende geeft wel een positieve score) een nummer als Penis Dimension doet nog een beetje zijn best om de drempel te verlagen. En dat met zo’n onaangenaam woord.

De documentaire over wat achter de schermen gebeurde is ook de moeite waard.

Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.

200 Motels op IMDb.