De plot van Black Dynamite, voor het gemak gekopieerd van IMDb: “This is the story of 1970s African-American action legend Black Dynamite. The Man killed his brother, pumped heroin into local orphanages, and flooded the ghetto with adulterated malt liquor. Black Dynamite was the one hero willing to fight The Man all the way from the blood-soaked city streets to the hallowed halls of the Honky House.”

Ik wist, dit is ofwel rammelende Blaxploitation ofwel een prachtige überfoute hommage aan het genre. Ik wilde hem hoe dan ook zien. Blijkt het komedie te zijn in de stijl van The Naked Gun, toen het drietal Jim Abrahams en David en Jerry Zucker nog geïnspireerde lachfilms maakten. Doodernstig spel botst met de komische filmtoon en de grappen zijn zo sterk doorgevoerd dat het bij vlagen surrealistisch wordt. Zogenaamde bloopers hebben de montagetafel overleefd en co-schrijver Michael Jai White valt geen één keer uit zijn rol van bad motherfucker Black Dynamite. Ook niet als hij afgeleid wordt door een boom microfoon of enthousiaste figurant.

Black Dynamite is de perfecte parodie op genreklassieker Shaft en de beste film die Abrahams en de gebroeders Zucker nooit hebben gemaakt. Liefdevolle bespotting die ook op zijn flauwste momenten nog ontzettend grappig is.

Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.

Black Dynamite op IMDb.