Emilia Pérez is een cocktail. Jacques Audiard verzamelt de meest uiteenlopende en met elkaar conflicterende genres en thema’s (misdaaddrama, genderidentiteit en, jawel, musical, het meest geliefde genre van dit jaar) en giet de smaken in de cocktailshaker om ze met jaloersmakende vanzelfsprekendheid samen te mixen tot een heerlijk brouwsel. 

De smaakmix van Emilia Pérez is spannend, zoet en dramatisch, frivool maar nooit te licht, met een bittere afdronk die niet eens bitter mag zijn.

Het geheime recept? Karla Sofía Gascón.

Net zo vanzelfsprekend als de gesmeerde regie en montage glijdt de superster langs de smaakjes en zorgt voor de cohesie. Zoe Saldana, Selena Gomez en Adriana Paz doen het prima, de onweerstaanbare Gascón hecht zich aan je smaakpapillen en verleidt tot meer slokjes, net zolang tot de hele wereld roze kleurt.

Aan haar bovendien de uitdaging om de ingewikkelde rol van Emilia te spelen: de schietgrage drugsbaas die zich altijd vrouw heeft gevoeld en nu de stap naar transitie heeft gezet maar ook als de bemoederende Emilia achtervolgd wordt door de gewelddadige aspecten van haar vorige persoonlijkheid en slingert tussen moederfiguur en brute moordenaar. Emilia doet haar best een nieuw leven op te bouwen, haar inwendige beest laat zich echt niet onderdrukken.

En dan wordt er ook nog eens gezongen.

Ga dat zien, deze wervelende film-cocktail.

Mijn Letterboxd-oordeel: 4.5/5

Emilia Pérez op IMDb.