Met de filmhuisklassieker Together uit 2000 liet Lukas Moodysson ons kennismaken met een bescheiden commune van stellige querulanten en principiële idealisten. Een prachtfilm die oogde als documentaire en nagenoeg perfect afliep. Waarom zou je daar een vervolg op willen maken?
Tenzij er natuurlijk sprake is van een urgente situatie. Een bruiloft. Uitvaart. Geboorte. Ik kan mij voorstellen dat de commune-leden elkaar een hoop te vertellen hebben. Elkaar opnieuw in de haren vliegen. Een bitterzoete reünie van oude pijn en vonkende ex-geliefden. Kan niet anders, met deze persoonlijkheden.
Voor Together 99 koos Moodysson als uitgangspunt een verjaardag. Dat is waarom de personages na bijna een kwarteeuw weer samenkomen. Heeft de jarige job een bijzondere leeftijd bereikt? Waarom moet de reünie vijfentwintig jaar later plaatsvinden? Wat is de gedachte achter de hereniging?
Er overheerst willekeur, samengehouden door wat geinige scènetjes en herrieschopperij. Er wordt op luide toon veel verkondigd maar erg weinig gezegd. Vers bloed Kompsis voegt nauwelijks iets toe aan het disfunctionele gezelschap. Göran valt opnieuw voor de onvoorspelbare Lena, waarmee Moodysson de karakterontwikkelingen uit deel één negeert. De magische en charmante chaos van Together is nu een herhaling van zetten. Iedereen is boos en chagrijnig en eist onbeschaamd de aandacht op.
Mijn advies is om het matige Together 99 over te slaan en terug te keren naar de klassieker uit 2000. Een pittige deceptie, dit volstrekt onnodige vervolg.