Toen ik op Videoland naar Gooische Vrouwen keek merkte ik iets vreemds op: het geluid liep niet synchroon met het beeld. Het scheelde een seconde. Normaal gesproken zou ik mij doodergeren aan een dergelijk technisch euvel, in dit geval zorgde het voor onbedoelde hilariteit.

Gooische Vrouwen kreeg zowaar de allures van een Jiskefet-sketch. Met als grote verschil dat Kees Prins, Michiel Romeyn en Herman Koch ook garant stonden voor kwaliteit. Ik weet dat smaak subjectief is, maar de sketches van de drie heren bevatten meer charme en humor dan het ego-project van Linda de Mol.

Ergens vind ik het bijzonder dat Gooische Vrouwen zo op Videoland is geplaatst. de Mol is de zus van de oppermachtige mediamagnaat John de Mol en volgens mij valt Videoland onder de hoede van zijn organisatie. Dan verwacht ik extra zorgvuldigheid. Er was niemand die even nakeek of alles goed werkte? Heeft Videoland niet zoiets als kwaliteitscontrole?

Of, oh gekke gedachte, hadden de Videoland-medewerkers misschien hun eigen mening over de film en wilden zij zo subtiel blijk geven van dat oordeel? In dat geval heb nog wel respect voor de dappere daad van recalcitrantie.

Mochten de beste lieve mensen van Videoland dit bericht zien, dan wil ik ze op het hart drukken, dit stuk is absoluut niet bedoeld om iets of iemand te bekritiseren. Het is eerder goedbedoelde feedback. Want hoe grappig Gooische Vrouwen ook werd door het “scheve” geluid, op zo’n groot platform verwacht ik evengoed dat op technisch gebied alles in orde is.

Na een korte schrijfpauze ben ik weer teruggekropen achter mijn computer om gestaag door te bloggen. Het zal ongetwijfeld niet verbazen dat Gooische Vrouwen niet zo heel veel sterren van mij heeft gekregen.