Beste Ilana Wolpert,

Je hebt op Letterboxd Anyone But You beloond met vijf sterren. Dat is gul. Persoonlijk vind ik twee sterren meer dan voldoende voor deze inerte romantische komedie, maar hé, ieder zijn ding. En toen zag ik wat je bij je waardering had geschreven: “i wrote it so I’m biased but five stars i loved it.” Je hebt als schrijfster van deze film schaamteloos de maximale beoordeling gegeven. Dat getuigt van lef, om zo het gemiddelde even op te krikken.

Tegelijkertijd begrijp ik het ook wel. In de competitieve filmwereld moet je jezelf profileren. Brutaal je eigen werk naar voren schuiven. Je kunnen als scenarist in het spotlicht plaatsen. Iedereen doet het, dus waarom jij ook niet.

Maar toen vroeg ik mij iets heel anders af. Ben je er oprecht van overtuigd dat Anyone But You zo goed is? Je ziet niet hoe het verhaal zich met veel moeite naar de finish sleept, de chemie tussen Sydney Sweeney en Glen Powell pas laat opbloeit en de verwijzingen naar William Shakespeare wel erg neigen naar zelfoverschatting?

Er is niets mis met trots zijn op je werk. Maar dit soort uitingen op een populair sociaal medium is wel een klein beetje ongeloofwaardig. Gezien het ontbreken van hoofdletters en interpunctie ben ik zelfs geneigd het puberaal te noemen. Dit is een actie van het niveau middelbare school, uitgevoerd door een tiener die haar vriendjes en vriendinnetjes oproept om haar film te gaan kijken.

Even eerlijk, dit is toch gewoon bedoeld om het resultaat voor jezelf te rechtvaardigen? Ik weet ook heel zeker dat als jij écht kritisch bent over Anyone But You jij écht wel weet: dit is geen vijf sterren waard.