Ga ik dit serieus doen? Ga ik mij echt wagen aan die vijf woorden? Goed. Oké. Geef mij een momentje. Ik kan dit. Adem in, adem uit. Ontspan. Concentreer je op het oordeel waarvan je niet had gedacht die ooit uit te spreken in verband met deze film. Maar hé, het is wel hoe ik over deze film denk. En ik heb nog altijd liever een positieve verrassing dan een akelige tegenvaller. Ja, goed, ik ben er nu klaar voor. Daar komt ie.

Ik heb genoten van Costa!!.

Hoe komt dat?

Costa!! (met zijn stomme dubbele uitroeptekens) volgt dan nog steeds braaf de formule die Johan Nijenhuis brouwde met Costa! – zon, zee, zuipen, seks – de film bouwt ook opvallend veel ruimte in voor lekker vileine humor. De personages geven elkaar scherpe steken onder water en doen dit zowaar met “slimme”, volwassen dialogen. Costa!! wordt losjes gepresenteerd als een vervolg, het is boven alles een liefdevolle satire op de originele films.

Dat Nijenhuis zijn eigen creatie belachelijk zou maken. Wie had dat ooit gedacht? Ik geloof het niet eens. Een zoektocht op IMDB geeft het verlossende antwoord: Nijenhuis is niet als regisseur, scenarist of producer betrokken geweest bij Costa!!. Hij heeft überhaupt geen bijdrage geleverd. Jon Karthaus stond achter de camera en schreef mee aan het script.

Dit klinkt echt vreselijk lullig, maar de afwezigheid van Nijenhuis is een verademing. Geen hysterisch of geforceerd melodrama. Geen infantiele dialogen. Geen opzichtige sponsoring. En niet louter bekende/knappe koppen die moeten zorgen voor gevulde bioscoopstoelen. Als aan één van deze voorwaarde wel wordt voldaan volgt er een dikke knipoog.

Mocht Costa!! niet zijn bedoeld als parodiërend, ja, wat doe je eraan? Zo heb ik ervan genoten. Simpel.