Lily-Rose Depp bouwt al enige tijd aan een bescheiden acteer-cv. Met Nosferatu, een Gotische nachtmerrie (of “gothic nightmare” zoals mijn vader het noemde) over melancholie en seksuele frustratie, heeft zij haar eerste serieuze grote rol te pakken. Eentje met meer schermtijd dan bijvoorbeeld The King, en een niveau hoger dan, laten we zeggen, Yoga Hosers. Er wordt toewijding verwacht. Een sprong in het diepe. En … Lees verder Nosferatu (2024)
De donkere wintermaanden zijn in aantocht, de laatste weken van 2024 laten zich zien. Dus wat doe ik? De hervertoning van Antichrist bezoeken, natuurlijk. Iedereen zal denken aan “chaos reigns” en het “clitknip”-shot van Charlotte Gainsbourg, ik heb heel andere herinneringen aan Lars von Triers messcherpe horror over rouw, misogynie en depressie. Ik zag de film namelijk met mijn ouders. Zij waren inderdaad diep onder … Lees verder Antichrist
Als je het mij vraagt dankt Beetlejuice zijn bestaansrecht aan de hypernerveuze knetterenergie van Michael Keaton. Hij was het die van Tim Burtons prettig gestoorde spookhuisfilm een aangename rit maakte. Hetzelfde geldt voor Beetlejuice Beetlejuice, het vervolg waarvan je je kan afvragen of echt iemand erop zat te wachten. Keaton is nog steeds het charismatische en stennis schoppende duveltje dat als een wervelwind door de … Lees verder Beetlejuice Beetlejuice
Poor Things, een hyperactieve kruisbestuiving tussen Alice in Wonderland en Frankenstein, zit vol met uitbundige seksscènes die zo uit de Kamasutra zijn geplukt, aldus de zeurderige commentaren op sociale media. Goeie film verder, hoor. Maar was al dat uitzinnige geneuk nou echt nodig? Moeten wij echt zien hoe het hoofdpersonage aan de eettafel met een komkommer speelt? Ik kan mij voorstellen dat pikante scènes weerzin … Lees verder Poor Things
Laat ik de titel Speed 2: Cruise Control eens nader analyseren. Als eerste het woord “Speed”. Engels voor “snelheid”. De ondertitel, “cruise control”, associeer ik dan weer met een auto. Geen idee of het ook echt met auto’s te maken heeft. Ik heb de associatie omdat voorganger Speed zich afspeelde op een bus. Speed 2: Cruise Control impliceert in elk geval vaart. Dat het gaspedaal … Lees verder Speed 2: Cruise Control
Vanaf de omineuze openingstonen van The Lighthouse weet je het al: dit kan onmogelijk goed aflopen. Twee vuurtorenwachters – broekie Ephraim Winslow en veteraan Thomas Wake – moeten op een vuurtoren passen, gelegen op een geïsoleerd eilandje. Vier weken lang zitten de mannen op elkaars lip in een krap, lek hutje. Thomas is er helemaal op zijn plek en becommandarieert Ephraim. Hij moet op zijn … Lees verder The Lighthouse
Toen ik in een vorig leven nog Literatuurwetenschap studeerde, kwam ik per toeval op de film The Boondock Saints. Ik had er nog nooit van gehoord. Noch was ik op de hoogte van zijn cultstatus. De Ierse broers Connor en Murphy MacManus werken in een slachthuis. Na te hebben geknokt met Russische mafia belanden ze voor een nachtje in de cel, alwaar ze een heuse … Lees verder The Boondock Saints
Net als Sherlock Holmes staat Hercule Poirot erom bekend bizarre zaken in een oogwenk op te kunnen lossen. In Murder on the Orient Express krijgt hij te maken met een wel heel complex moordmysterie. Ik popel al een tijdje deze film te zien. De vorige keer was hij uitverkocht, ditmaal heb ik een kaartje kunnen krijgen. Voor mij in de zaal zitten twee meisjes, ik schat zo een jaar of zeventien, achttien, die klaarzitten met een grote zak chips. Als Johnny Depp vluchtig in beeld komt hoor ik ze even zuchten. Dat tienermeisjes nog zo kunnen wegzwijmelen bij een man van halverwege de vijftig. Maar goed. Belangrijker is de film. Kenneth Branagh, bekend van zijn Shakespeare vertolkingen, heeft hier zowel de regie als de hoofdrol.
