Ik heb een theorie over The Dead Don’t Die. Jim Jarmusch had de laatste contractuele verplichting voor een film en zat op een terrasje na te denken. En toen kreeg hij een lumineus idee: zombies! Op het bierviltje waar zijn vierde glas bier op stond krabbelde hij haastig wat notities. Eigenlijk alle ingevingen die in zijn licht benevelde geest opkwamen. Metagrappen! Een ruimteschip! En dus … Lees verder The Dead Don’t Die
Zack, Jack en Roberto komen in de gevangenis terecht, raken op elkaar aangewezen en ontsnappen. In die zin zit de hele plot van Down By Law samengevat. Jim Jarmusch, beschouwd als een leidend figuur in de onafhankelijke Amerikaanse cinema, gebruikt dit verhaal om zijn personages in de mafste situaties te gooien. Als Roberto bijvoorbeeld om een sigaret vraagt tegen de hik, en de namen van de twee mannen door elkaar haalt. Wanneer Roberto de sigaret in zijn mond heeft gestoken, komt hij erachter dat niemand een lucifer heeft. De sfeer is onnodig verscherpt, Roberto gooit zijn hikmedicijn dan maar weg. Even later gaat het over de uitdrukking “to scream”.
