(Half)naakte vrouwen, overdadig geweld, opwindend bedoelde seksscènes (al dan niet met “accessoires”), het doorleefde gezicht van cultkoning Danny Trejo en stevige metal: welkom in de überfoute en losbandige wereld van Death Race 4: Beyond Anarchy, waar het smerige anarchisme gevierd wordt. Alles kan en mag, niemand die met het belerende vingertje wijst. Er staat “beyond anarchy” in de titel, dus dat zullen we weten ook. … Lees verder Death Race 4: Beyond Anarchy
“My name is Alice… blahblahblah… deadly virus… blahblahblah… dead don’t stay dead.” Het is de vierde keer dat Milla Jovovich deze tekst, geschreven door lief Paul W.S. Anderson, schatplichtig opdreunt. Zo weten wij, onnozele kijkers, weer precies waar Resident Evil over gaat en kunnen wij ons overgeven aan generieke actie, een lachwekkende start en een warrig verhaaltje. Het is zo frustrerend omdat Resident Evil: Afterlife bij … Lees verder Resident Evil: Afterlife
Van Paul W.S. Andersons Death Race verwachtte ik: een stoïcijnse Mila Jovovich, lachwekkende sterfscènes, een overdosis ernst, Jovovich die niet moet samenwerken met haar echtgenoot, digitale effecten waar de zeroes zich voor zouden schamen, een totaal gebrek aan humor en/of zelfreflectie en acteurs die hun kwaliteiten verspillen. Niets daarvan. Wat Andersons Death Race wel bood was: geen Mila Jovovich, wel zwaargewichten Jason Statham, Ian McShane, Jason … Lees verder Death Race (2008)
Monster Hunter. Milla Jovovich die, onder regie van manlief Paul W.S. Anderson, vecht tegen monsters in de woestijn. Ja. Wat zal ik hier eens over zeggen. De actie is nog te pruimen. Maar verder is dit slecht. Echt slecht. Heel erg slecht. Anderson komt met Michael Bay-bombarie, slaat dit vervolgens dood met Uwe Boll-geklungel en weet het ritme van de film verder te verzieken met … Lees verder Monster Hunter
