Beste lieve juryleden van de Oscars, Ik weet dat jullie de schitterende remake van True Grit van Joel en Ethan Coen uit 2010 gezien hebben. Want jullie plaatste Jeff Bridges op de lijst van kanshebbers op het goudgekleurde beeldje. Terecht. Hij transformeerde meer dan overtuigend in de verlopen wetsdienaar Rooster Cogburn en gaf het weerbarstige karakter met liefde voor de fles vlees op de botten. Ondanks … Lees verder True Grit (2010)
Meesterdetective Benoit Blanc is dol op het podium. In Knives Out en vervolg Glass Onion onthult hij met veel gevoel voor theater welke microscopische sporen hem naar de dader hebben geleid en dwingt hij de moordenaar naar het spotlicht. In Wake Up Dead Man gaat de revelatie net even anders. In het Kerkje waar het moordmysterie is begonnen staat hij op het punt de moordenaar … Lees verder Wake Up Dead Man
Vergeet The Running Man uit 1987 met Arnold Schwarzenegger waar de grauwe dystopie van het Stephen King boek is vervangen door foute glittercamp en Schwarzeneggers ego, en ziedaar de spiksplinter nieuwe versie onder regie van Edgar Wright met ditmaal Glen Powell als temperamentvolle armoedzaaier Ben Richards die heel dringend geld nodig heeft, zich daarom tegen beter weten in opgeeft voor de sadistische en super populaire … Lees verder The Running Man (2025)
De dreiging van Weapons is vanaf het begin zo sterk aanwezig dat ik direct word meegezogen in het duistere verhaal. Een kindstemmetje vertelt stroperig over het traumatische incident waarmee de plot wordt afgetrapt. Een groep kinderen die in dezelfde klas zit is op een nacht weggelopen. Foetsie. Verdwenen. Alleen de bleue Alex is overgebleven. De ouders eisen antwoorden. Bij de bijeenkomst lopen de gemoederen zo … Lees verder Weapons
Met Dune: Part Two keerde Denis Villeneuve dit jaar terug naar de verzengende woestijnhitte van Arrakis. In deel één moest het geslacht Atreides noodgedwongen verhuizen naar deze nagenoeg onbewoonbare zandplaneet. Villeneuve nam ruim tweeëneenhalf uur de tijd om de personages te introduceren en hun ietwat hallucinante wereld op te bouwen. Deel twee gebruikt die basis om nog dieper in het universum van Paul Atreides te … Lees verder Dune: Part Two
Ik had het gisteren over The Dead Don’t Die, waarin ik uitgebreid speculeerde over de totstandkoming van de film. Het was een deceptie, een flauwe film die nooit van de grond kwam. Om de één of andere reden moest ik aan deze titel denken toen ik Hail, Caesar! zag van Joel en Ethan Coen. Volgens mij hebben ze deze film ook bedacht als licht tussendoortje, … Lees verder Hail, Caesar!
