The Life of Chuck, naar een verhaal van Stephen King, wordt gepresenteerd als “feelgoodfilm”. Bijzonder. King heeft echt wel meer geschreven dan bloederige horrors (Stand By Me, The Shawshank Redemption, The Green Mile) het blijft een beetje vreemd als zijn naam is verbonden aan een “blije” film. Het eerste hoofdstuk van The Life of Chuck levert ook niet echt een geluksgevoel op. Integendeel. De wereld … Lees verder The Life of Chuck
Het komt niet vaak voor dat als ik een film kijk ik de neiging krijg een personage te wurgen. En het komt nog minder vaak voor dat het slachtoffer een kind is. De film in kwestie is Room, het kind heet Jack. En Jack haalt zeker in het begin van dit heerlijk bizarre drama het bloed onder mijn nagels vandaan. Hij is het zoontje van Joy, die samen met hem in Kamer woont. Alles wat ze hebben zit tussen deze vier muren. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Jack, zodat alles een naïeve ondertoon heeft. Zo wordt eten en drinken geregeld door “Old Nick” en is alles wat hij op tv ziet nep. Alleen hij en Ma zijn echt.
