(Half)naakte vrouwen, overdadig geweld, opwindend bedoelde seksscènes (al dan niet met “accessoires”), het doorleefde gezicht van cultkoning Danny Trejo en stevige metal: welkom in de überfoute en losbandige wereld van Death Race 4: Beyond Anarchy, waar het smerige anarchisme gevierd wordt. Alles kan en mag, niemand die met het belerende vingertje wijst. Er staat “beyond anarchy” in de titel, dus dat zullen we weten ook. … Lees verder Death Race 4: Beyond Anarchy
Death Race 3: Inferno. *zucht* Puntsgewijs waarom dit autowrak thuishoort op de schroot: Death Race 3: Inferno is het gewelddadige antwoord op The Cannonball Run, een “komedie” waar ik evenmin plezier aan beleefde Luke Goss is een onwaardige opvolger van Jason Statham (iedereen die het tegenovergestelde beweert, sorry, maar voor jullie is geen hoop meer) en zou zich beter bezighouden met musiceren Frederick Koehler is … Lees verder Death Race 3: Inferno
Van Paul W.S. Andersons Death Race verwachtte ik: een stoïcijnse Mila Jovovich, lachwekkende sterfscènes, een overdosis ernst, Jovovich die niet moet samenwerken met haar echtgenoot, digitale effecten waar de zeroes zich voor zouden schamen, een totaal gebrek aan humor en/of zelfreflectie en acteurs die hun kwaliteiten verspillen. Niets daarvan. Wat Andersons Death Race wel bood was: geen Mila Jovovich, wel zwaargewichten Jason Statham, Ian McShane, Jason … Lees verder Death Race (2008)
