Megalopolis, het grote droomproject van Francis Ford Coppola. Dit is wat ik eerst zie: een klunzige vergelijking tussen het oude Rome en moderne New York, amateuristische verkleedpartijen, Shia LaBeouf met ongemakkelijk dunne wenkbrauwen en Jon Voight die verdwaald over de set stommelt. De dialogen klinken als hoogdravende filosofische stellingen. En ik ben geen expert op het gebied van decorontwerp maar de wereld van Megalopolis ziet … Lees verder Megalopolis
Francis Ford Coppola had al weinig vertrouwen in The Godfather, tot ieders verbijstering werd het een filmklassieker. Toen hij gevraagd werd voor The Godfather: Part II bedong hij creatieve vrijheid en leverde het beste vervolg af in de filmgeschiedenis. Een enkeling beschouwt het zelfs als superieur ten opzichte van deel één. Daarna was het ook wel klaar met de familie Corleone, wat betreft Coppola. Hij … Lees verder The Godfather: Part III
Het is 1983 als Francis Ford Coppola zich onsterfelijk heeft gemaakt met epische maffiadrama’s en een bezeten oorlogsfilm. Na de grootschaligheid van die producties had Coppola zin in iets kleiners. Hij kreeg het boek Rumble Fish van S.E. Hinton in handen gedrukt en besloot de roman te verfilmen. Voor wie niet bekend is met Hinton (zoals ondergetekende), zij debuteerde op haar achttiende met The Outsiders, … Lees verder Rumble Fish
Niemand verwachtte dat The Godfather een hit zou worden. Toen de bioscoopkassa’s onophoudelijk rinkelden, smeekte de studio bij Francis Ford Coppola om een vervolg. Gezien hij bij het eerste deel vrijwel elke creatieve beslissing moest verdedigen, hield de regisseur aanvankelijk de boot af. Maar omdat de studio bereid was in te gaan op zijn eisen – onder meer totale creatieve controle – besloot hij er … Lees verder The Godfather: Part II
Francis Ford Coppola heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij niet te happig was om The Godfather te maken. In zijn ogen was het boek van Mario Puzo een pulproman vol soapige verhaallijnen. Maar de film leverde hem wel de status van superster-regisseur én voorzag zijn bankrekening van een vette update. Het gaf hem bovendien de gelegenheid om, tussen andere filmverplichtingen door, zijn … Lees verder The Conversation
Iedereen moet ergens beginnen. David Lynch wist met Eraserhead direct cultstatus te krijgen, Kevin Smith probeert nog altijd het succes van Clerks. te evenaren. Aan de andere kant heb je debuten die iets minder impact maken. Zoals Dementia 13 van Francis Ford Coppola. Hij stond eerder ook al achter de camera, dit was de eerste keer dat hij zijn eigen naam gebruikte. De producer is … Lees verder Dementia 13
Er zijn films die op het grote scherm gezien moeten worden. Dus toen Apocalypse Now (Final Cut), gebaseerd op Heart of Darkness van Joseph Conrad, in Pathé Tuschinski vertoond zou worden, wist ik dat ik daar naartoe wilde. Ik heb dit theatrale meesterwerk van Francis Ford Coppola twee keer op het kleine scherm gezien. Beide keren was ik overweldigd door de broeierige, bij vlagen surrealistische … Lees verder Apocalypse Now (Final Cut)
Het moest er een keer van komen: The Godfather. Samen met Citizen Kane en The Shawshank Redemption voert deze titel menig toplijst aan. Francis Ford Coppola kreeg de taak de roman van Mario Puzo naar het witte scherm te brengen. Hij beschouwde de regieklus als een ondankbare taak. Dit was meer een soap, geen artistieke verantwoord film. Omdat hij wel geld nodig had besloot Coppola de klus alsnog aan te nemen. De rest is filmgeschiedenis. In bijna drie uur krijgen we te maken met het wel en wee van de familie Corleone. Vito Corleone staat aan het hoofd van de familie.
