Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. In deze aflevering: “simon carmiggelt”.

“Ik heb nog eens nagedacht over je feedback van vorige week, dat ik moet proberen om persoonlijker te schrijven, en dat vind ik best goeie feedback, maar hoe bedoel je eigenlijk dat ik persoonlijker kan schrijven?”

“Nou ja, dat doe je natuurlijk al, met je recensies ben je best persoonlijk, maar, ja gut, ik zat gewoon te denken, misschien kan je ook stukjes schrijven zoals Simon Carmiggelt dat deed. Je zit hier toch wekelijks aan de toog. Kan je iets Simon Carmiggeltigs schrijven over wat hier gebeurt. Inspiratie genoeg. Robbie heeft eens een waxinelichtje staan uitschelden. Er was een keer bijna een gevecht uitgebroken. En als het getoeter van de jazzband weer begint is het helemaal feestelijke chaos.”

“Ja.”

“Word je de nieuwe Simon Carmiggelt.”

“Mooie vergelijking.”

“Ik weet alleen niet of hij ook wekelijks naar de kroeg ging.”

“Ik ben eigenlijk liever de eerste mij zeg maar dan de nieuwe Simon Carmiggelt.”

“Kan ook natuurlijk. Maar, nou ja, ik bedoelde dus gewoon, misschien dat je zoiets kan proberen. Stukjes zo doordesemd van de alcohol dat je er beneveld van raakt.”

“Bedoel je dan niet Charles Bukowski?”

“Oh dat kan ook.”

“Maar dan zoals ik het zou doen.”

“Precies.”

“Ik ga het eens proberen.”

De Filmjunk spreekt: