Beste John Carpenter,

In 2011 had je het volgende te zeggen over Ghosts of Mars: “I have no power over what critics say, but when people complained about the movie being campy and not scary…the name of the movie is Ghosts Of Mars, I figured the campiness would be self-explanatory.” Oh oh oh, die domme critici. Je geflopte ruimtehorror was juist bedoeld als lollige B-film. Overdreven nonsens met spoken op Mars. Dat de filmpers het zo serieus nam was toch echt hún probleem.

Duidelijke taal. Maar dan verwacht ik ook smakelijke pulphorror die zichzelf totaal niet serieus neemt en volop de camp omhelst. Soms zie ik de flauwe glimlach van die pulphorror ook verschijnen, verder is Ghosts of Mars opmerkelijk tamme actiehorror. Geregisseerd op de automatische piloot, zonder het kleinste beetje passie. Een verplicht werkstuk dat je door de strot is gedouwd. Alsof je liever ergens anders was geweest dan op deze filmset. Is dit nou bedoeld als camp? Echt waar?

Volgens mij hebben critici de knipoog gemist omdat er niet eens een knipoog is. Ik denk, met alle respect voor je reputatie en vaardigheden, dat je eigenlijk geen vertrouwen had in deze anemie. Daar is helemaal niets mis mee, maar zeg dat dan gewoon. Want als Ghosts of Mars jouw beeld is van glitterende horrorcamp raad ik je aan om eens naar Planet Terror van Robert Rodriguez te kijken. Voldoet veel beter aan wat je wilde bereiken met je spoken op Mars.