Met Clerks II, de overbrugging tussen Clerks. en Clerks III, continueert Kevin Smith de favoriete bezigheid van antihelden Dante en Randal: nietsdoen. Omdat er wel een béétje variatie mag komen gaan de twee winkelbediendes noodgedwongen aan de slag in snackrestaurant Mooby’s. In de keuken borrelt het frituurvet en liggen de hamburgers sissend op de grill.

Dante en Randal kissebissen over trivialiteiten en betrekken de popcultuur in hun oeverloze discussies (Smith is geen fan The Lord of the Rings…). Onnozele poep-, plas- en seksgrappen worden tot in het idiote opgeblazen. Andere omgeving, zelfde formule. En het werkt.

Misschien omdat je nooit weet wat er zal gebeuren in Smiths wonderlijke universum, met geintjes waar hij ongetwijfeld zelf het hardst om lacht. Wie komt er op het idee om een ezelseksshow in een verhaal over twee dertigers in een snackrestaurant te verwerken? (Je moet het zien om te geloven.) Flauw en puberaal, op het kinderachtige af? Zeker weten. Het zal wel iets over mij zeggen dat ik er evengoed om kan lachen.

Om het verhaal vooruit te duwen waagt Smith zich ook in meer dramatisch territorium. Dat komt een tikkeltje geforceerd over (Smith is eerder hofnar dan serieuze verteller) het cirkeltje wordt wel mooi rondgemaakt. Dante en Randal keren terug naar de door hun geliefkoosde werkplek en blijven daar voorlopig rondhangen.

Zestien jaar later zou Smith de twee vrienden nog eenmaal bezoeken voor het matige derde deel. Daarna was het ook wel klaar met de verveelde winkelbediendes.

Mijn Letterboxd-oordeel: 4/5

Clerks II op IMDb.