Dit is de show van Monsieur Stin. Episode#9: Gebroken Glas.
De show wordt ingeleid door een guitig gitaartokkeltje. Vanaf de eerste noot weet je, ah, het is weer tijd voor de show van Monsieur Stin.
*guitig gitaartokkeltje*
Verteller: hallo lief thuiskijkpubliek! Hoe laat is het?
Lief thuiskijkpubliek: het is tijd voor Monsieur Stin!
Verteller: dat kan harder!
Lief thuiskijkpubliek: tijd voor Monsieur Stin!
Verteller: wie?
Lief thuiskijkpubliek: Monsieur Stin!
Verteller: en wat doet Monsieur Stin?
Lief thuiskijkpubliek: hij zit in zijn fauteuil!
Verteller: en waarom zit hij in zijn fauteuil?
Lief thuiskijkpubliek: omdat hij een apathisch persoonlijkheidstype is en elke andere handeling in zou druisen tegen zijn karakter.
Verteller: trekken wij daar ons iets van aan?
Lief thuiskijkpubliek: nee!
Verteller: precies! Dus wat gebeurt er?
Lief thuiskijkpubliek: hij moet opstaan!
Verteller: en welke reden heeft hij om op te staan, lief thuiskijkpubliek? Onthoud: hou het simpel!
Lief thuiskijkpubliek: de deur de deur de deur hij moet de deur opendoen!
Verteller: de afstand van Monsieur Stins comfortabele fauteuil tot aan de deur is wel lang! Hoelang is die afstand?
Lief thuiskijkpubliek: heel lang!
Verteller: laat het maar eens zien met jullie handen, hoelang is die afstand van de zacht-comfortabele fauteuil tot aan de plagerig onbereikbare deur?
Lief thuiskijkpubliek: zó lang!
Verteller: nou, daar gaat hij hoor, Monsieur Stin, met alle mogelijke tegenzin staat hij oh zo traag op en sjokt naar de deur om die maar open te doen want als Monsieur Stin eenmaal iets heeft bedacht dan moet hij dat ook uitvoeren, het maakt niet uit hoe ver hij moet lopen, het maakt niet uit dat de afstand plagerig verlengd wordt, hij moet en zal de deur bereiken.
Maar wacht! Wat ligt daar op de grond, lief thuiskijkpubliek?
Lief thuiskijkpubliek: glas!
Verteller: niet zomaar glas! Wat voor glas is dat?
Lief thuiskijkpubliek: gebroken glas!
Verteller: en wat nog meer?
Lief thuiskijkpubliek: glad gebroken glas!
Verteller: en zo glijdt Monsieur Stin pardoes uit over de gladde gebroken glasscherven en snijden die scherven zo diep in zijn huid dat Monsieur Stin meteen hevig begint te bloeden en hij krabbelt grommend en brommend overeind maar de gebroken glasscherven zijn zo glad dat hij hatseflats weer valt en gesneden wordt door nog meer scherpe scherven gebroken glas en de grond wordt steeds roder en roder en roder.
Het doet pijn, die scherpe gebroken glasscherven die zijn huid en kleren kapotsnijden. Smeulend vuur dat lui aan zijn zenuwen knaagt. Maar Monsieur Stin volhardt in de missie. Zal het hem gaan lukken?
Lief thuiskijkpubliek: ja ja ja!
Verteller: en waarom?
Lief thuiskijkpubliek: omdat Monsieur Stin altijd wint!
Verteller: dan is het nu wel weer tijd om afscheid te nemen van Monsieur Stin.
Lief thuiskijkpubliek: daaaaaaag Monsieur Stin, daahaaaaag!
Verteller: Dus, wat zeggen we dan?
Lief thuiskijkpubliek: nema! El son sëdërt pur! Click-click-bang!
Verteller: en zo is het maar net!
Dat was weer de show van Monsieur Stin. Volgende keer weer een nieuw avontuur.