Jan Slagter heeft zijn bedenkingen bij het rapport van de Commissie-van Rijn, waarin misstanden bij de publieke omroepen worden beschreven. Ja, natuurlijk is hij geschrokken van die vreselijke verhalen. Maar nu is het taboe om op feestjes te zeggen dat je voor de televisie werkt én wordt de indruk gewekt dat het televisielandschap een broeinest vormt van seksuele intimidatie.

Bovendien hebben de daders al lang hun oprechte excuses aangeboden. Het wangedrag is verleden tijd. “Blood under the bridge.” Dus waar hebben wij het nog over? Matthijs van Nieuwkerk moet zo snel mogelijk weer mooie programma’s presenteren. En het is werkelijk misdadig hoe heel Nederland over Tom Egbers viel, terwijl die man met hartfalen in het ziekenhuis lag.

(Wat overigens inderdaad niet zo best is, maar waarom voelt dit als een verkapte poging om Egbers in de slachtofferrol te manoeuvreren?)  

Oh, en bij Slagters omroep hebben welgeteld nul medewerkers melding gedaan over ongewenst gedrag op de werkvloer. Dat wij dat maar weten. Het kan natuurlijk zo zijn dat niemand nog iets dúrft te melden, maar dat geheel terzijde.

Ik weet niet wat Slagter precies in gedachte had met zijn verhitte woorden. Maar hij toont zich vooral het clichébeeld van de gemiddelde blanke man van middelbare leeftijd, die schuimbekkend en met gebalde vuisten raast over de slappe en ruggengraatloze generatie van nu.

Mocht de Commissie-van Rijn nog komen met aanbevelingen voor Omroep Max, dan denk ik niet dat Slagter die op zal volgen.