Ja ja ja, het is weer die tijd van het jaar, dat heel Nederland zich traditiegetrouw buigt over de vraag der vragen: wat is mijn rijtje voor de Top 2000? Welk nummer moet nou echt in die legendarische lijst worden gestemd? Wordt mijn smaak wel voldoende vertegenwoordigd? Is dit jaar het jaar dat mijn Grote Favorieten eindelijk erkenning krijgen? Natuurlijk heb ook ik gestemd via … Lees verder Mijn stem voor de Top 2000 (2025)
Het geweldige OZ van Nghtcrwlr, na de singles Infrared, Madhouse en Replicant nu eindelijk te beluisteren via Spotify: Is niet de doorbraak van muzikaal kameleon Kristina Esfandiari (King Woman, Dalmatian, Miserable, Nghtcrwlr en Sugar High) Is te raar voor de radio Wil waarschijnlijk ook niet op de radio Heeft hoogst vermoedelijk de pest aan de radio Zal niet de toplijsten van Spotify of andere streamingsplatforms … Lees verder OZ (Nghtcrwlr)
Weet je wie ook nieuwe muziek heeft gemaakt? Gordon. Bijzonder. Jaren geleden was hij nog “met opgeheven kin” de studio ingegaan om zijn laatste album op te nemen. Maar kennelijk borrelde er nog wat muzikale ideeën. Album van Mijn Leven heet deze worp. Een titel die hoge verwachtingen oproept. Is dit Gordons huzarenstukje? Het album waarmee hij alsnog een muzikaal “hoogtepunt” wil bereiken? Ach, dacht … Lees verder Album van Mijn Leven (Gordon Heuckeroth)
Mijn eerste kennismaking met Trout Mask Replica begon een paar maanden geleden. Eerst dacht ik, dit moet een grap zijn. Dat kan niet anders. De muziek kolkt alle kanten op, alsof de instrumenten zoeken naar connectie en steeds net langs elkaar glippen, en Captain Beefheart gromt en croont absurdistische teksten als “A squid eating dough in a polyethylene bag is fast and bulbous. Got me?” Zoals dat … Lees verder Trout Mask Replica (Captain Beefheart)
Ik heb helemaal niks met Lady Gaga. Niks met haar muziek, noch met haar als artiest. Een aanstellerige aandachtszoekster die rondparadeert in een vleesjurk, dat vat haar wel samen. Misschien dat ik juist daarom benieuwd was naar de documentaire Gaga: Five Foot Tall, waarin wordt gekeken naar de persoon onder die hysterische kostuums. Ik had gehoord dat Aaf Brandt Corstius al een stuk had geschreven over deze docu en Gaga absoluut niet kon waarderen. Tot mijn verrassing is Gaga ondanks alle stoere vertoon eigenlijk een klein meisje met een grote mond. Ze deelt aan iedereen knuffels uit, brengt tijd door met haar familie en worstelt intussen met liefdesverdriet. Ook heeft ze last van mysterieuze krampen, stort ze zich op de productie van haar nieuwste album en dient zich er een zenuwinzinking aan.
