Beverly Hood is slecht. Niet gewoon slecht, maar echt verschrikkelijk diep treurig weerzinwekkend slecht. Denk aan ondermaats acteerwerk, dubieuze drag, suffe dialogen, fletse belichting en een einde zo gruwelijk nietszeggend dat het pijn doet. Beverly Hood is ook misleidend. Op de hoes wordt geadverteerd met het filmdebuut van Destiny’s Child, de cameo van de drie jonge vrouwen duurt nog geen vijf minuten. Tot zover hun … Lees verder Beverly Hood
Het komt allemaal door The Greatest Show on Earth. Toen Steven Spielberg die film zag wist hij dat hij regisseur wilde worden. Decennia later is deze openbaring de openingsscène van The Fabelmans, waarin Spielberg zijn eigen jeugd gebruikt als fundament voor een prachtig en tragisch verhaal. Als de piepjonge Sammy Fabelman met zijn ouders in de bioscoop zit maken de beelden, geprojecteerd op dat gigantische … Lees verder The Fabelmans
Het wordt tijd om mijn musicalhaat eens achter mij te laten. Ik kan nog zo recalcitrant tegen het genre aan blijven schoppen, ik moet toegeven dat er genoeg leuke opvoeringen tussenzitten. Daar kwam ik weer achter met The Greatest Showman. Ik wist niet eens dat het een musical was, al kwam ik daar snel achter toen het eerste lied werd ingezet. Middelpunt van aandacht is … Lees verder The Greatest Showman
Als het optreden van een acteur wordt vergeleken met Marlon Brando, dan leg je de lat wel heel erg hoog. Vandaar dat ik aanvankelijk wat sceptisch stond tegenover Manchester by the sea van Kenneth Lonergan. Het maakt natuurlijk ook nieuwsgierig. En ik vind Casey Affleck inderdaad een erg sterk acteur, dus besloot ik het een kans te geven. Affleck speelt de rol van Lee Chandler, … Lees verder Manchester by the sea
