Sorry, Baby gaat over trauma zonder dat trauma te benoemen of tonen. Eén scène impliceert wat er is gebeurd, daarna wordt er omfloerst over gesproken in een monoloog. Het beladen onderwerp wordt angstvallig vermeden maar kan nooit echt worden genegeerd. Daarvoor is het te groot. Het slachtoffer is niet geïnteresseerd in represailles maar wil vooral dat de dader niemand meer pijn doet. Om de ingrijpende … Lees verder Sorry, Baby