Je zou het niet zeggen maar als Monsieur Stin heel diep slaapt (zoals nu, dus we moeten wel zachtjes doen) dan droomt hij over spinnen die zich van zijn plafond via dikke webdraden naar de grond laten zakken. Daarna kruipen zij naar de badkamer, de wc, het aanrecht, Monsieur Stins lievelingsonderbroek en onder het bed. Het zijn grote en kleine spinnen, met korte, lange, dikke … Lees verder Monsieur Stin#5: les rêves de Monsieur Stin
Geschreven naar aanleiding van Salò o le 120 giornate di Sodoma, zonder twijfel de vrolijkste film uit de filmgeschiedenis. “Paulo heeft nog één kogel. Hij kan hem zo in zijn pistool duwen en de trekker overhalen. Dat betekent ook toegeven dat er geen andere uitweg meer is. Dat hij verloren heeft. Paulo is best bereid om ver te gaan, zijn principes te buigen tot … Lees verder Nog één kogel
Er was een klant op kantoor. Volgens de receptie was het een “aardige” en “kalme” kerel van ergens achter in de veertig. Ik ging naar de ontvangsthal met pen en papier, schudde de man de hand en vroeg wat ik voor hem kon doen. Hij vroeg of we niet ergens één-op-één konden zitten. En misschien kon hij nog een kopje koffie krijgen? Liefst met een … Lees verder Komt er een klant op kantoor
Mijn vader kwam een kabouter tegen. Dat ging zo. Hij wandelde over een bospaadje toen hij aangesproken werd door een klein mannetje. Het mannetje had wild grijs haar, indringend blauwe ogen en kwam niet hoger dan mijn vaders knieën. Mijn vader had weinig zin in een gesprek met een kabouter. Maar ja, hij is nu eenmaal goed opgevoed. En dus bleef hij staan en luisterde … Lees verder Kabouter (een verhaal van mijn vader)
Er staat een man in het licht van de straatlantaarn. Hij draagt een hoge hoed met brede gleuf en een lange, donkere jas. Hij rookt een sigaret. De rook kruipt omhoog in het kokerlicht van de straatlantaarn. Hij zingt zacht een liedje. Ik weet zeker dat deze man geen kwaad in de zin heeft. Hij staat gewoon in het straatlantaarnlicht zijn sigaret te roken. Toch … Lees verder De man onder de straatlantaarn
Jeroen vraagt of ik mee wil varen. Natuurlijk wil ik dat. Niet omdat ik mij supergemakkelijk voel in een rubberboot. Of graag het troebele water induik voor een zwemtochtje. Nee. Ik wil mij eens overgeven aan het onbekende. Dat klinkt misschien een tikje pathetisch. Maar als ik nou eens gewoon in de rubberboot stap zonder te weten waar ik precies naartoe vaar, leer ik misschien … Lees verder Varen
“Pablo moet de vijfde verdieping schoonmaken. Volgens de receptionist is er geen vijfde verdieping. Hij werkt hier al heel lang, dus hij kan het wel weten. Pablo bestudeert het adres dat hij op een papiertje heeft geschreven en laat het zien aan de receptionist. Kijk, hier staat het toch echt, dit gebouw, vijfde verdieping. Volgens de receptionist is er wel een vierde verdieping die inderdaad … Lees verder Pablo in Umanar
De bliksem. Dat ene ongrijpbare moment vol explosieve liefdesenergie. Ik heb er nooit echt in geloofd. Tot afgelopen woensdag. Ik zat in een kroegje toen zij plotseling naast mij stond. Pats. Boem. Knetter. Ik dacht, dus zo voelt het. Dat je gewoon niets meer kan zeggen. Alleen staren. Mijn hoofd ontplofte. “Je trilt helemaal” zei ze. Voor alle duidelijkheid, ik bewoog geen spier. Maar ik … Lees verder Bliksem
Onderstaand kortverhaal is geïnspireerd door het nummer Broken Chords Can Sing a Little van A Silver Mt. Zion, de band onder hoede van Efrim Menuck, die ook (mede)verantwoordelijk is voor de duistere postrockband Godspeed You! Black Emperor. A Silver Mt. Zion brengt hetzelfde melancholische geluid, maar dan met kalere composities. Voor de optimale sfeerervaring is het aan te raden onderstaand stuk te lezen terwijl je … Lees verder Sneeuw
Ja ja beste lieve lezer, het is weer de hoogste tijd om Monsieur Stin te bezoeken. Vandaag beleeft hij weer een spannend nieuw avontuur. Hij zit aan tafel en tekent op een groot vel papier een cirkel. Een perfecte cirkel. Maar iedere keer als de cirkel bijna rond is mompelt hij “nee” en schuift het vel papier van tafel. Er liggen heel veel vellen papier … Lees verder Monsieur Stin#4: un cercle parfait
