Mauk, de jongste roman van Jan Vantoortelboom, doet denken aan het werk van een schrijvende schilder. Een verteller die met heldere woorden een beeld verft. Neem bijvoorbeeld de zin van pagina 20: “De nacht bestaat om het duister wakker te houden.” Het is alsof het personage in een sluimering zit en daar uiting aan probeert te geven. Het schuurt tegen de poëzie. Deze zin, waarvan … Lees verder Mauk (Jan Vantoortelboom)