X3.73 Het berghok verscheen zomaar op een dag in een willekeurig kantoorpand, met “X3.73” op zijn deur. Niemand dacht er wat van. Want, nou ja, het was een berghok. Zo spannend is dat niet. Of wel dan? Tot er mensen verdwenen. En meer berghokken verschenen. Niet alleen in kantoorgebouwen. X3.73 werd gezien op de gekste plekken. In huizen. Bossen. Onder water. In de lucht. Fietstunnels. … Lees verder Zeerkleinegriezelstukjes #2
Dit is de show van Monsieur Stin. Episode#14: Loods. De show wordt ingeleid door een guitig gitaartokkeltje. Vanaf de eerste noot weet je, ah, het is weer tijd voor de show van Monsieur Stin. *guitig gitaartokkeltje* Verteller: hallo lief thuiskijkpubliek! Hoe laat is het? Lief thuiskijkpubliek: het is tijd voor Monsieur Stin! Verteller: dat kan harder! Lief thuiskijkpubliek: tijd voor Monsieur Stin! Verteller: wie? Lief … Lees verder Monsieur Stin#14: Loods
Eigenlijk had ik met deze productie van Blumhouse gehoopt op iets als Winnie-the-Pooh: Blood and Honey. Een horrorfilm die zich distantieert van smaak en logica en een bizarre kinderfantasie wil uitwerken. Een titel zo vreselijk slecht dat het vanzelf een eigen niveau creeërt. Ik verheugde mij op nietsontziende en hysterische slachtpartijen, bloed dat met liters uit de kapotgesneden lijven spuit en vette knipogen naar horrorcliché’s. Helaas … Lees verder Five Nights at Freddy’s
Achter het verhaal. Welk beeld, woord, zin, detail, nieuwsbericht of gedachte-experiment prikkelt mijn verbeelding en smeekt om een nadere uitwerking, leidend tot een al dan niet bevredigende conclusie? Deze keer: “Afscheid van Daniël Boïcan”. Over het loslaten van een romanpersonage en boeken die nooit geschreven zullen worden. Eigenlijk wil ik Daniël Boïcan helemaal niet loslaten. Twintig jaar lang al cirkel ik om hem heen als … Lees verder Afscheid van Daniël Boïcan
De auteursrechten op kinderklassieker Winnie the Pooh zijn verstreken. Het boek is vanaf nu publiek domein. Dit betekent dat iedereen er alles mee kan doen. De vraag is, wat zou jij doen? Rhys Frake-Waterfield wist het wel. Hij wilde dolgraag de lieve, knuffelige, altijd naar honingzoekende beer transformeren in een kwijlend en onverslaanbaar monster. Ofwel, Winnie the Pooh werd Winnie the Pooh: Blood and Honey. … Lees verder Winnie the Pooh: Blood and Honey
Beau Is Afraid. Dat was… iets. Ik probeer al een paar dagen te bedenken hoe ik vat kan krijgen op dit monster – want dat is het – maar Ari Asters nieuwste, ehm, film(?), zit zo tjokvol symboliek en wordt zo sterk geleid door zoveel verschillende associaties, dat ik gewoon niet weet waar ik moet beginnen. Ik denk aan Het Proces van Franz Kafka. David … Lees verder Beau Is Afraid
Voor een paar glorieuze minuten dacht ik, “eindelijk, met Scream VI is de formule omgegooid!” Het eerste slachtoffer van Ghostface is ditmaal een docent Filmwetenschappen (leuke cameo van Samara Weaving) die het opneemt voor slashers. Ze noemt dit genre zelfs artistiek verantwoord. Uiteraard wordt ze even later in een donker steegje gelokt en overhoop gestoken. Als je zelf het genre zo goed doorhebt, waarom laat … Lees verder Scream VI
Dat Kevin Williamson Scream 2 bedoelde als een logische voortzetting van het verhaal kan ik nog begrijpen. Het is ook volkomen volgens de verwachtingen dat de moorden uit Scream de inspiratie vormen voor de fictieve horror-reeks Stab, en dat deze films razend populair worden in het universum van Scream. Dat Williamson nog een los eindje uit het eerste deel wilde oplossen is ook nog redelijk … Lees verder Scream 3
Als ik het goed heb begrepen wilde scenarist Kevin Williamson van Scream 2 een oprechte voortzetting van het verhaal maken. Geen simpele geldgrabberij dus. Een heuse exploratie van wat er verder met de personages gebeurt. Weet je bijvoorbeeld nog dat in Scream Cotton Weary zijn straf afwachtte? Sidney had hem beschuldigd van de verkrachting en moord op haar moeder. In dit deel krijgt hij de … Lees verder Scream 2
Ik kocht SX_Tape omdat er op de hoes een opmerkelijke regel staat geschreven: “SX_Tape zet je voortdurend op het verkeerde been, en laat je bang en perplex achter.” Misschien ben ik te bevooroordeeld, maar de hoes straalt nou niet die kwaliteit uit. Ik verwachtte eerder een slap aftreksel van V/H/S, een verzameling korte horrorfilms die via een overkoepelend narratief aan elkaar zijn geregen. Is de … Lees verder SX_Tape
