Voor Daniël, die nooit van mijn zijde zal wijken. Ook dank aan De Gebroeders Karamazov van Fjodor Dostojevski. Geen idee of de Russische schrijver dit stukje had kunnen waarderen, zijn magnum opus bood in elk geval inspiratie. Daniël droomt over bloed. Het zit overal. Op de muren. Het plafond. In de hoekjes. Het bloed kleeft op zijn borst, gezicht en aan zijn handen. Het is … Lees verder Bloed
Ik droomde over Donkerdorp. Dit dorp is omringd door honderdenduizenden bomen en oefent een sterke aantrekkingskracht uit op schimmige figuren. Ik werd welkom geheten door een kerel die zich voorstelde als David. Hij nodigde mij uit voor de toren, het hoogste gebouw dat in Donkerdorp staat. Boven in de toren zag ik hoe de bomen tot aan de horizon reikte. De zon begon net onder … Lees verder Droom over Donkerdorp
