De in mysteries gehulde Robert McCall trekt zich het lot van een jonge prostituee aan en laat een bloederig wraakspoor achter in de wereld van de Russische maffia. The Equalizer zal niet de originaliteitsprijs winnen. Denk aan het gruis van Taxi Driver en het hypergestileerde van John Wick en dan ben je er wel zo’n beetje. De makers gingen ook niet voor iets nieuws. Het … Lees verder The Equalizer
Door het zachte glinsterlicht krijgt alles en iedereen een sprookjesachtige gloed. Denzel Washington levert een krachtige spelprestatie af die destijds zeker weten een Oscar verdiende. Spike Lee onderwijst ons in een belangrijk stukje wereldgeschiedenis waarin de donkere bevolking hun onderdrukking niet langer meer accepteerde. En toch merk ik dat Malcolm X, een epische biopic van bijna drie en een half uur, helemaal niet zo veel … Lees verder Malcolm X
Met een goede vriend bezocht ik The Tragedy of Macbeth in Kriterion. Het is een van de jongste titels van dit jaar (het is nog maar februari), desondanks mag het zich al de bijzonderste film van 2022 noemen. Het is namelijk de eerste keer dat Joel Coen alleen de honneurs als regisseur waarneemt. Ter verduidelijking, Joel Coen heeft zijn hele carrière samen met broer Ethan … Lees verder The Tragedy of Macbeth
Brian de Palma heeft ooit gezegd dol te zijn op overstilering. Hoe drukker en voller het beeld, des te gelukkiger hij wordt. Ik moest daaraan denken bij Man on Fire uit 2004 van Tony Scott. Het is een remake van de versie uit 1987, gebaseerd op het boek van A.J. Quinnell. Toen al had Scott graag achter de camera willen staan, de producenten kozen voor … Lees verder Man on Fire (2004)
Omdat ik gisternacht niet veel heb geslapen heb ik de hele dag al het gevoel op wolken te lopen. Ik ga het vandaag doen met een actiefilm waar niet veel denkwerk bij is vereist. Op Netflix staat The Taking Of Pelham 1 2 3, de versie van Tony Scott. Jaren geleden zag ik een remake van deze film, deze versie is dus een remake van een … Lees verder The Taking Of Pelham 1 2 3
