Beste lieve juryleden van de Oscars, Ik weet dat jullie de schitterende remake van True Grit van Joel en Ethan Coen uit 2010 gezien hebben. Want jullie plaatste Jeff Bridges op de lijst van kanshebbers op het goudgekleurde beeldje. Terecht. Hij transformeerde meer dan overtuigend in de verlopen wetsdienaar Rooster Cogburn en gaf het weerbarstige karakter met liefde voor de fles vlees op de botten. Ondanks … Lees verder True Grit (2010)
“I feel Irish-Americans are the forgotten minority group. Nobody else is making films about them.” Edward Burns besloot het dan maar zelf te doen, om te beginnen met The Brothers McMullen, en bleef gedurende zijn carrière bij de Iers-Amerikaanse gemeenschap. Af en toe maakt hij acteeruitstapjes naar generieke thrillers (Alex Cross) en romantische komedies (27 Dresses) waar een veel breder publiek belangstelling in heeft. Verspilling … Lees verder The Brothers McMullen
Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. In deze aflevering: “uitgang”. Allerbeste lieve toeristen van over de hele wereld die Amsterdam bezoeken, Op de Amsterdamse tramdeuren staat een sticker met rode cirkel. Die sticker betekent “uitgang”. “Exit”. “Sortie”. “出口”. “Выход”. “Scoir”. “Uscita”. “Salida”. De rode cirkel is ook universeel bekend als “verboden”. … Lees verder Berichten van een notoire zeikerd: uitgang
De doodse sciencefiction opera Valerian and the City of a Thousand Planets heeft een opmerkelijke castingkeuze. Zangeres Rihanna, wereldberoemd van hits als Red Lipstick, is Bubble, de “shapeshiftende paaldanseres” (dank aan r.c. voor de treffende woorden) die ballet en Shakespeariaans acteren heeft geleerd. Aan haar de verrassende eer om Luc Bessons teleurstellende spektakel uit de ongeïnspireerde sciencefiction slob te trekken. Geen vermoeiende relatiegekibbel en gekunstelde … Lees verder Valerian and the City of a Thousand Planets
Eindelijk. Na jaren en jaren en jaren van ploeteren en toewijding, met een emotionele diepgang waar Marlon Brando en Meryl Streep nog van kunnen leren, ontving John Wayne zijn eerste en enige Oscar voor zijn rol van Rooster Cogburn in True Grit. De lieve onbevooroordeelde Oscarjury achtte de tijd rijp om zijn harde werk te belonen. Resteert de grote vraag: waarom, in godsnaam? Wat maakt … Lees verder True Grit (1969)
Een stomdronken pop die buiten de kroeg staat over te geven. De scène komt voor in Team America: World Police, fantastische satire met poppen in de hoofdrol, zo’n beetje in de knullige stijl van Thunderbirds, maar dan minder geschikt voor jongere kijkers. Wie anders dan Matt Stone en Trey Parker kunnen zoiets bedenken. En reken maar dat de geschifte breinen achter South Park de grap … Lees verder Team America: World Police
Wat was het dit keer spannend met de vertrouwde eindejaarslijst. De toppositie werd al vroeg ingenomen maar later volgde concurrentie. Werd de nummer één onttroond? De jury ging in beraad en wist na herziening, dat gaat niet gebeuren. Voor ik de uitslag bekendmaak, zoals gebruikelijk, wat opviel in filmjaar 2025: Eraserhead: blijft na zoveelste herziening een meesterwerk. Snow-White: nee, de Volkskrant, dit was geen goede … Lees verder 2025: een toplijst
De nasleep van een chaotische jaarwisseling wordt zichtbaar (godbetert De Vondelkerk afgebrand) en de eerste dag van 2026 is alweer bijna voorbij. Dat betekent een cijferloze rangschikking van de beste films van december. Gekeken wordt naar het aantal sterren. Jaartal en medium tellen niet mee. The Ring (Pathé Thuis) “Ik had nog geen idee van meisjes met paranormale krachten en diepe wraakzucht en het … Lees verder De Filmjunk tipt: de beste films van december 2025
The Holdovers speelt zich af tijdens de magische dagen van vrede op aarde en zou om die reden kwalificeren als Kerstfilm, en dat is het ook wel, maar het is geen typische Kerstfilm. Daarvoor is het te sober. Uitgekleed. Een tikje treurig ook. Ik noem op: de Denneboom met piek en slingers staat op de achtergrond als treurig attribuut. Er zijn cadeaus, maar dan wel … Lees verder The Holdovers
Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. In deze aflevering: “Beste Peter Buwalda”. Beste Peter Buwalda, Na zes jaar ploeteren heb je eindelijk De jaknikker voltooid. Eerder kon niet. Want na een “epifane inval” onder de douche besloot je het langverwachte vervolg op Otmars Zonen open te breken en weer dicht te … Lees verder Berichten van een notoire zeikerd: beste peter buwalda
