Varen

Jeroen vraagt of ik mee wil varen. Natuurlijk wil ik dat. Niet omdat ik mij supergemakkelijk voel in een rubberboot. Of graag het troebele water induik voor een zwemtochtje. Nee. Ik wil mij eens overgeven aan het onbekende. Dat klinkt misschien een tikje pathetisch. Maar als ik nou eens gewoon in de rubberboot stap zonder te weten waar ik precies naartoe vaar, leer ik misschien … Lees verder Varen

Pablo in Umanar

“Pablo moet de vijfde verdieping schoonmaken. Volgens de receptionist is er geen vijfde verdieping. Hij werkt hier al heel lang, dus hij kan het wel weten. Pablo bestudeert het adres dat hij op een papiertje heeft geschreven en laat het zien aan de receptionist. Kijk, hier staat het toch echt, dit gebouw, vijfde verdieping. Volgens de receptionist is er wel een vierde verdieping die inderdaad … Lees verder Pablo in Umanar

Bliksem

De bliksem. Dat ene ongrijpbare moment vol explosieve liefdesenergie. Ik heb er nooit echt in geloofd. Tot afgelopen woensdag. Ik zat in een kroegje toen zij plotseling naast mij stond. Pats. Boem. Knetter. Ik dacht, dus zo voelt het. Dat je gewoon niets meer kan zeggen. Alleen staren. Mijn hoofd ontplofte. “Je trilt helemaal” zei ze. Voor alle duidelijkheid, ik bewoog geen spier. Maar ik … Lees verder Bliksem

Sneeuw

Onderstaand kortverhaal is geïnspireerd door het nummer Broken Chords Can Sing a Little van A Silver Mt. Zion, de band onder hoede van Efrim Menuck, die ook (mede)verantwoordelijk is voor de duistere postrockband Godspeed You! Black Emperor. A Silver Mt. Zion brengt hetzelfde melancholische geluid, maar dan met kalere composities. Voor de optimale sfeerervaring is het aan te raden onderstaand stuk te lezen terwijl je … Lees verder Sneeuw

In memoriam: Paul Koning

Van alle beroemdheden die ons tot nu toe zijn ontvallen – en ongetwijfeld nog zullen ontvallen – mag één naam niet onbenoemd blijven: jeugdschrijver Paul Koning. Na zijn doorbraakdebuut Help!, een zombie in huis! was de brisante Koning niet meer weg te denken uit het boekenlandschap. Net als zijn verschijning trouwens. Met zijn korte blonde krullen, eeuwige zonnebril en leren jack zoog hij de aandacht … Lees verder In memoriam: Paul Koning

Duizend dagen Roman Reigns

Nog heel even en Roman Reigns is duizend dagen lang de onoverwonnen kampioen van de WWE. Wie had dat ooit gedacht. Toen ik in 2017 begon met kijken naar professioneel worstelen werd Reigns zo erg gehaat dat het publiek hem aldoor de arena’s uit joelde. Tot nu dan. Reigns, die jarenlang werd neergezet als de held die moest knokken voor erkenning, loopt al een flinke … Lees verder Duizend dagen Roman Reigns

Groene mannetjes

Het kantoorgebouw is omsingeld door groene mannetjes. Heel veel groene mannetjes. Hun huidskleur is zo groen dat het gras er jaloers op is. Ze hebben reptielogen en lange, gevorkte tongen waarmee ze snel over hun gezicht likken. Ze klimmen tegen de muur op naar boven. Ik had niet verwacht dat ze een muur op konden klimmen. Ze doen het wel. Bij mijn verdieping tikken ze … Lees verder Groene mannetjes

(Verjaardags)Pizza in maart

Op 15 maart 2020 at ik pizza. Dat weet ik nog omdat B. toen zijn verjaardag vierde. Dan haalt hij altijd pizza. Of zoals ik het noem, verjaardagspizza. De horeca moest van de overheid wel vroeg zijn deuren sluiten, dus hebben we die pizza’s snel nog moeten halen. Ik had een vegetarische pizza, met spinazie en tomatensaus. Tijdens het eten keken we een film. Daarna … Lees verder (Verjaardags)Pizza in maart

Een leeuwendans

Toen ik op 1 februari voor FilmTotaal de persvoorstelling van Kung Fu Leeuw bezocht, kwamen er na afloop in leeuwenkostuums gestoken dansers naar voren voor een indrukwekkende leeuwendans. Ik vond het prachtig, het rakelde ook een onprettige herinnering van jaren geleden op. Voor deze herinnering moet ik je meenemen naar 1994. Ik was vijf jaar en logeerde met mijn familie in een hotel. Op onze … Lees verder Een leeuwendans

De obsessie van De Filmjunk: Voetbal#2

Als iets van het WK in Qatar indruk heeft gemaakt, dan zijn het de beelden van verslagen supporters toen Argentinië Nederland uit de kwartfinale had geschopt. Het is dat moment waarop ik weer weet dat voetbal een soort heiligdom is, iets waar honderden duizenden liefhebbers mee zijn opgegroeid. Zelf heb ik het nooit interessant gevonden. Ik zie twee partijen van elf spelers die de bal … Lees verder De obsessie van De Filmjunk: Voetbal#2