Eddington, de nieuwe satire van Ari Aster, is geen slechte film. Veteraan Joaquin Phoenix en de alomtegenwoordige Pedro Pascal zijn uitstekend als extreme tegenpolen die vechten voor het burgemeesterschap in Eddington, een dorp waar Covid, geweld en botsende politieke ideologieën de gemeenschap ontregelen. Eddington is een klein universum waarin de wereldproblematiek tot in het bizarre wordt uitvergroot. Sociale kritiek met flink wat gekte. Hoe goed … Lees verder Eddington
Beau Is Afraid. Dat was… iets. Ik probeer al een paar dagen te bedenken hoe ik vat kan krijgen op dit monster – want dat is het – maar Ari Asters nieuwste, ehm, film(?), zit zo tjokvol symboliek en wordt zo sterk geleid door zoveel verschillende associaties, dat ik gewoon niet weet waar ik moet beginnen. Ik denk aan Het Proces van Franz Kafka. David … Lees verder Beau Is Afraid
Mijn mening over Hereditary, het debuut van Ari Aster, is onveranderd gebleven: een hoop gebakken pretentieuze lucht. Ik had dus mijn bedenkingen bij zijn tweede film, Midsommar, na het zien van de trailer was ik alsnog nieuwsgierig. Deze folkhorror mag zich in ieder geval beroepen op één van de beste filmopeningen die ik heb gezien. Dramatisch, duister, gruwelijk en inktzwart. Als de film dit niveau … Lees verder Midsommar
De trailer van Hereditary kondigt aan dat deze film van dezelfde makers is als van The Witch, een van mijn favoriete horrorfilms. Ari Aster, maker van Hereditary, heeft alleen niets met The Witch te maken. De cast evenmin. Dus, wie vormt de link tussen deze twee titels? Beau Ferris. Je weet wel. De “Associate producer” van Hereditary en assistent-regisseur van The Witch. Verder is het een volstrekt ander team. Toch een beetje misleidend. Hereditary heeft een hallucinerend beginshot dat het publiek een claustrofobische wereld inzuigt: de camera zoomt in op de slaapkamer van een miniatuurhuisje.
