Voor rechts-Nederland is het feest losgebarsten. “Hun” PVV is met zevenendertig zetels de grote winnaar van de verkiezingen. Ja. Echt waar. Woensdagavond stond Geert Wilders glunderend de overwinning te vieren en zijn aanhang vol trots toe te spreken.

Ik weet dat er in ons land problemen spelen die opgelost moeten worden. Wilders belooft die oplossingen. Hier is een potentiële Minister-President die zijn volk weer op de eerste plek wil zetten. Maar is iedereen zijn Marokkanen-uitspraak vergeten? Het verkiezingsprogramma van één A4’tje? De aanhoudende ridiculisering van de Islam?

Die woorden en daden, zo bezweert hij, staan voorlopig in de koelkast. Hij wil binnen de grenzen van de Grondwet optreden. Marc-Marie Huijbregts merkte al droogjes op dat die belofte niet zo heel erg geruststelt. Horen politieke plannen niet sowieso binnen de grenzen van de Grondwet te vallen?

Ahmed Aboutaleb sprak sussend dat de soep niet zo heet gegeten hoeft te worden als ze wordt opgediend. Kan. Misschien dat het allemaal inderdaad mee gaat vallen. Maar koude soep met rode pepers zorgt ook voor een branderige sensatie in de mond. Wilders heeft nog zat plannen waarvan ik mij afvraag hoe die zich zullen vervolgen.

Hoe dan ook, linksom of rechtsom, de PVV is nu definitief doorgebroken. Godallemachtig. Ik sta ietwat angstig vanaf de zijlijn toe te kijken en hoop op een goede afloop.