Ik was nog een jaar of dertien toen ik dacht dat Blood Work de ultieme thriller voorstelde. Snel, bloedstollend, met een bevredigende ontknoping waarin het goede overwint. Met die film in het achterhoofd keek ik naar The Pledge, die mij was aangeraden door mijn vader. Maar daar waar Blood Work mijn aandacht moeiteloos vasthield, liet The Pledge mij verbouwereerd achter. Wat stelde dit allemaal nou … Lees verder The Pledge
Het komt allemaal door The Greatest Show on Earth. Toen Steven Spielberg die film zag wist hij dat hij regisseur wilde worden. Decennia later is deze openbaring de openingsscène van The Fabelmans, waarin Spielberg zijn eigen jeugd gebruikt als fundament voor een prachtig en tragisch verhaal. Als de piepjonge Sammy Fabelman met zijn ouders in de bioscoop zit maken de beelden, geprojecteerd op dat gigantische … Lees verder The Fabelmans
“Hold min øl” sprak de recalcitrante Lars von Trier nadat hij de serie Twin Peaks had gezien. Wat de professionele weirdo David Lynch deed, kon de Deense beroepsetter ook. Mede geïnspireerd door de Franse miniserie Belphegor ging von Trier aan de schrijftafel zitten en bedacht Riget. De achtdelige serie speelt zich af in het moderne Deense ziekenhuis Het Rijk. De mopperende Zweedse chirurg Stig Helmer … Lees verder Riget
Zandbakmeisje. Ik weet niet meer wanneer of van wie ik dit woord gehoord heb, maar ik vond het zo mooi klinken dat ik er graag iets mee wilde doen. Het heeft de connotatie van een donker sprookje. Een lieflijke vertelling met een zachte beet. Dit verhaal begint dan ook met drie beroemde woorden. “Er was eens een zandbakmeisje. Dat was natuurlijk niet haar echte naam, … Lees verder Zandbakmeisje
Heel even leek het erop dat met de angstaanjagende en toch ook hilarische Art the Clown een nieuw iconisch monster was geboren. De sadistische en creatieve seriemoordenaar hijst zich in een clownspak en gaat dan op jacht naar slachtoffers om te martelen en doden. Hij trad eerder op in All Hallows’ Eve, daarna volgde Terrifier, dit jaar verscheen het vervolg Terrifier 2. Als ik de … Lees verder Terrifier
Tussen alle lof voor The Banshees of Inisherin door, was de recensie-site Enola wat terughoudender met zijn oordeel. Daar kwam de beoordeling uit op een zuinige zes. Dan denk ik, nu wordt het interessant. Is deze film inderdaad een instant-klassieker, of valt er nog wat op af te dingen? De simpele Pádraic is al erg lang dik bevriend met de muzikaal onderlegde Colm. Op een … Lees verder The Banshees of Inisherin
