Ik heb bij Paul Verhoeven altijd het donkerbruine vermoeden dat hij prat gaat op zijn status van provocateur. Toen Benedetta door religieuze groeperingen bekritiseerd werd dankzij het “creatieve” gebruik van een Mariabeeldje dacht ik vooral, je doet het er ook gewoon om. Tegelijk heeft Verhoeven daarmee wel weer de aandacht te pakken. Het werkt, want ik wilde deze zogenaamde shockfilm van het jaar graag zien. … Lees verder Benedetta
Zo begin jaren nul viel mij de aanwezigheid van een jonge actrice op: Scarlett Johansson. Als ik langs de videotheek liep, hingen er bijna altijd wel filmposters met daarop haar naam. Een van die films, A Love Song for Bobby Long, trok in het bijzonder mijn aandacht. Misschien omdat er veel reclame over werd gemaakt, maar het naar mijn idee net onder de radar van … Lees verder A Love Song for Bobby Long
Ik was met mijn vrienden naar superheldenfilm Eternals, geregisseerd door Chloé Zhao. Haar naam verraste mij, omdat zij eerder de intieme films The Rider en Nomadland draaide. Kleinschalige drama’s over personages die worstelen met traumatische ervaringen en zo goed mogelijk proberen hun leven weer op te pakken. Wat deed zij in de regiestoel voor Eternals? Zochten de producers een eigenzinnige filmmaker voor achter de camera? … Lees verder Eternals
Het is een merkwaardige bewering waar toch waarheid in zit: Adam Sandler kan acteren. Zie het onderschatte Punch-Drunk Love. De moderne klassieker Uncut Gems. Of de dramatische komedie Funny People. Hierin speelt Sandler George Simmons, een bekende komiek die opdraaft in matig ontvangen komedies. Zijn leven komt abrupt tot stilstand als de dokter hem vertelt dat hij ongeneeslijk ziek is. Ontdaan gaat George naar de … Lees verder Funny People
Ik was het soms wel zat, de eeuwige formulaïsche missies van James Bond. Toch weerhield dit mij niet van mijn eigen missie: ik moest en zou iedere film over de geheim agent gezien hebben. Waarom? Omdat ik benieuwd was naar de klassiekers en de acteurs onderling wilde vergelijken. Ik zag hoogtepunten, middenmoten en tegenvallers, maakte kennis met macho’s, rokkenjagers, ironisch opgetrokken wenkbrauwen en rauwdouwers. De … Lees verder No Time To Die
Jandino Asporaat is een begrip in de Nederlandse komediewereld. Hij heeft succesvolle shows en tv-programma’s op zijn naam staan, is omarmd door het grote publiek en maakte publiekstrekkers Bon Bini Holland en het onvermijdelijke vervolg Bon Bini Holland 2. Leuk voor hem, niets voor mij. Toen ik even geleden las over Bon Bini: Judeska in da House, waarin Asporaats populairste typetje een prominente rol speelt, … Lees verder Bon Bini: Judeska in da House
Nicolas Cage die een vampier speelt. Of denkt dat hij een vampier is. Dat is de premisse van Vampire’s Kiss. Natuurfenomeen Cage, zoals hij ooit door de gebroeders Coens is omschreven, speelt een rol die, met alle theatraliteiten, hem op het lijf is geschreven. Om aan te geven dat het door hem gespeelde personage, literair agent Peter Loew, psychologisch niet al te best in zijn … Lees verder Vampire’s Kiss
Wes Anderson staat bekend om zijn kleurrijke, strak geregisseerde en goed aangeklede films. Zo is het ook met The French Dispatch, waarin Anderson een kijkje neemt achter de schermen van het gelijknamige Amerikaanse tijdschrift. De plaats van handeling is Ennui-sur-Blasé, een fictief Frans dorpje. Via de artikelen van verschillende journalisten wordt Ennui-sur-Blasé tot leven gewekt. Want er gebeurt veel op deze pittoreske, door Anderson bedachte … Lees verder The French Dispatch
Jonathan Glazer had al naam gemaakt met uitbundige videoclips en reclames, toen hij in 2000 met Sexy Beast de overstap naar speelfilm maakte. Het is een opmerkelijke gangsterfilm, met in de hoofdrol Ray Winstone als de gepensioneerde Gal. Samen met zijn geliefde Deedee (Amanda Redman) geniet hij in Spanje van zijn welverdiende pensioen. In de eerste beelden ligt hij uitgebreid te bakken in de zon, … Lees verder Sexy Beast
Tyler Perry, een Amerikaanse regisseur met zowel haters als aanbidders, was eenentwintig toen hij begon met schrijven. Op deze manier vond hij eindelijk de manier om zijn jeugdtrauma’s een plek te geven. De schrijfsels groeiden uit tot het zwaar geflopte toneelstuk I Know I’ve Changed, waarna hij zich door een periode van armoede worstelde. Toen zijn toneelstuk een tweede kans kreeg werd het evengoed een … Lees verder Madea’s Family Reunion
