Het is niet zo dat Castle Rock echt is gebaseerd op de korte verhalen van Stephen King. Hij heeft wel samengewerkt met J.J. Abrams om de serie op te zetten. En hij heeft ook meegeschreven aan de episodes. Maar het verhaal zelf is helemaal origineel. En Sam Shaw en Dusty Thomason worden gecrediteerd als de bedenkers van de plot. Mochten die twee namen geen belletje … Lees verder Castle Rock
Doctor Sleep is geen vervolg op The Shining van Stanley Kubrick. Het is de verfilming van het boek Doctor Sleep, wat het vervolg is op het boek The Shining van Stephen King. Er struikelden nogal wat critici over regisseur Mike Flanagan het waagde een vervolg op Kubricks klassieker te maken – wat trouwens altijd de klassieker van Stephen King is geweest – maar dat is … Lees verder Doctor Sleep
Ik ben bekend met de kritieken op IT Chapter Two. Het is te lang, steunt te veel op jumpscares, is repetitief, de opbouw is klungelig… Dat werd ook gezegd van de voorganger, die ik beschouw als één van de betere verfilmingen van een boek van Stephen King. Dit vervolg is misschien een tikje opgeblazen, maar minstens zo sterk. Het pikt het einde van het eerste … Lees verder IT Chapter Two
Een rode Plymouth genaamd Christine steelt het hart van de sullige Arnold en laat niemand tussen ze in komen. Alleen Stephen King kan dit aannemelijk maken. En alleen John Carpenter kan dit boek met verve verfilmen. De toon, het tempo, de dialogen, het acteren, alles klopt aan deze sexy horror over volwassen worden, pesten, machogedrag en een bizarre driehoeksverhouding. Arnold is goed bevriend met de veel populairdere Dennis, die het vaak voor zijn maatje moet opnemen. Thuis wordt Arnold stevig onder de duim gehouden. Meisjes zien hem niet staan. Alles verandert als hij in een verwilderde voortuin een vuurrode auto ziet staan. Volgens de voormalige eigenaar heet ze “Christine”.
The Dead Zone is één van Stephen Kings intrigerendste boeken en verfilmd door David Cronenberg. Ik kan het echter niet Cronenbergs beste film noemen. Misschien omdat het meer op drama leunt dan op zijn typerende bloederige horror. Of omdat het boek emotioneel dieper snijdt dan de film. Het verhaal en het hoofdpersonage blijven nochtans trouw aan de roman. Centraal staat Johnny Smith, een leraar die verloofd is met studente met Sarah. Niets staat hun gelk in de weg, tot hij slachtoffer is van een gruwelijk autoongeluk. Hij komt in een coma terecht. Vijf jaar later ontwaakt hij ontdekt een bijzondere gave rijker te zijn geworden: als hij iemands hand schudt kan hij het verleden en toekomst van die persoon zien.
Het moment dat ik vernam dat The Dark Tower van Stephen King verfilmd zou worden sprong ik een gat in de lucht. Ik kwam weer met beide op de grond toen ik las dat de romancyclus in één film geperst zou worden. Sterker nog, deze film zou geen letterlijke adaptie worden maar eerder een soort vervolg of spinoff van de romanreeks. De trailer leek eerder echter een mengsel van alle romans voor te schotelen. Het was, kortom, wat verwarrend. Wat kon het filmgaande publiek nou verwachten? In ieder geval geen film die recht doet aan de epiek, diepgang en complexiteit van de romans.
Ik heb altijd gemengde gevoelens gehad bij deze film. Jack Torrance, een schrijver, gaat met zijn vrouw en zoon op een hotel passen, in de hoop verder te kunnen werken aan zijn boek. Het hotel blijkt ook nogal wat spoken te huisvesten die het gemunt hebben op Jack. De sfeer weet mij zeker te grijpen, op emotioneel vlak schiet The Shining tekort. Neem de scène waarin Jack uitvalt tegen Wendy bijvoorbeeld. Dat Jack geïrriteerd is, prima, maar de heftigheid van zijn reactie klopt voor mij niet. Hij komt zo over als iemand die om het minste of geringste al uit zijn vel springt.
“Dit was echt een slechte film,” hoor ik een meisje zeggen als ik de zaal uitloop waar ik net IT heb gezien. Ach ja, ieder zijn eigen mening. Iedereen die het verhaal kent mag de rest van deze alinea overslaan, de rest is van harte uitgenodigd hier nog even rond te hangen. Het is 1989 als het stadje Derry wordt opgeschrikt door mysterieuze verdwijningen en gruwelijke moorden. Het blijkt deel uit te maken van een dodelijke cyclus die elke zeventwintig jaar Derry in de greep houdt. Het bizarste is dat de jonge hoofdpersonages (Bill, Ben, Richie, Stanley, Beverly, Mike en Eddie) ontdekken dat ze dezelfde demonische verschijning hebben gezien: een clown. Ofwel, Het. Het liefst willen de tieners hun zomervakantie zorgeloos doorbrengen, Bill vermoedt dat de clown ook achter de verdwijning van zijn broertje Georgie zit. Dit doet hem besluiten achter Het aan te gaan. De rest volgt hem. Onder protest.
