Ja, ik heb heel enthousiast abusievelijk X-Men: The Last Stand overgeslagen, waarvoor mijn diepste excuses. X-Men: First Class is dus niet het derde deel. Maar dat wisten de doorgewinterde liefhebbers natuurlijk al. Ik kom er nog op terug.
Na X2 keert vervolg X-Men: First Class terug naar de jaren zestig, als Erik Lensherr en Charles Xavier elkaar ontmoeten en een netelige vriendschap opbouwen. Alhoewel grootdeels het bekende verhaal wordt verteld (Mutanten versus samenleving), de terugkeer naar het verleden niet helemaal lekker aansluit op X-Men en de dreiging van de nucleaire oorlog een tikje te veel is, heeft Mathhew Vaughn met de broedertwist waar ook andere Mutanten bij betrokken raken toch narratief goud in handen.
De karakterexploratie van Erik en Charles geeft X-Men: First Class hart en ziel. Sappig drama om tegenwicht te bieden aan de gelikte actiescènes. Twee mannen met verschillende ideologieën die uit elkaar groeien maar evengoed het wederzijds respect behouden. Latere favoriete vijanden, zogezegd. “Frenemies”, om een moderne liefkozing te gebruiken. Ook als het helemaal fout gaat en Charles zich afwendt van de door wraak gedreven Erik, weet je dat er, gezien de eerste twee films, nog een vonk van de broederliefde blijft gloeien.
Zo presenteert Vaughn een uitstekend derde deel waarin de jonge jaren van de protagonist en antagonist van de X-Men-filmserie centraal staan. De latere Professor X en Magneto. Twee getraumatiseerde Mutanten met een ingewikkelde relatie. X-Men: First Class is niet perfect maar evenaart wel het niveau van de eerste twee delen.
Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.
X-Men: First Class op IMDb.