Ik heb helemaal niks met Lady Gaga. Niks met haar muziek, noch met haar als artiest. Een aanstellerige aandachtszoekster die rondparadeert in een vleesjurk, dat vat haar wel samen. Misschien dat ik juist daarom benieuwd was naar de documentaire Gaga: Five Foot Tall, waarin wordt gekeken naar de persoon onder die hysterische kostuums. Ik had gehoord dat Aaf Brandt Corstius al een stuk had geschreven over deze docu en Gaga absoluut niet kon waarderen. Tot mijn verrassing is Gaga ondanks alle stoere vertoon eigenlijk een klein meisje met een grote mond. Ze deelt aan iedereen knuffels uit, brengt tijd door met haar familie en worstelt intussen met liefdesverdriet. Ook heeft ze last van mysterieuze krampen, stort ze zich op de productie van haar nieuwste album en dient zich er een zenuwinzinking aan.
Tussendoor hangt ze ook de diva uit (kennelijk heeft ze nog één en ander met producer Mark Ronson uit te praten) en bekt ze medewerkers af als de zaken niet gaan zoals zij wil, toch zijn er ook scènes die binnenkomen.
Noem mij een gevoelige jongen, deze scènes doen mij toch wat. Gaga dendert door een emotionele achtbaan en de hoogte- en dieptepunten worden vol in beeld gebracht. Ik zal niet direct naar de winkel spurten om haar nieuwste album te kopen, ik ben het niet eens met Corstius. Gaga is onder die vleesjurk zeker niet de makkelijkste, zo erg is ze nu ook weer niet.
Chris Moukarbel/Lady Gaga

