In The End of the Tour vertolkt Jason Segel de rol van David Foster Wallace, een schrijver die wereldwijd is doorgebroken met zijn literaire pil Infinite Jest. Rolling Stone journalist David Lipsky volgt hem op zijn promotietour, intussen probeert hij een mooi interview te scoren. The End of the Tour heeft geen duidelijke richting en voor actie kan je deze titel al helemaal beter links laten liggen. Ruim anderhalf uur voeren Lipsky en Wallace gesprekken met elkaar over diverse onderwerpen. Roem, filosofie, literatuur, er komt van alles voorbij. Ze ontmoeten twee vrouwen, Wallace en Lipsky krijgen ruzie, ze leggen het weer bij.
Het is het optreden van Segel wat deze film zijn charme geeft.
Sinds HIMYM ben ik fan van zowel hem als Josh Radnor (zie wat hem betreft mijn bespreking van Happythankyoumoreplease) en The End of the Tour wilde ik puur zien wegens Segel. Hij weet perfect het komische en dramatische in een rol te combineren en ik was erg benieuwd hoe hij dat hier vorm zou geven.
Segels rol van Wallace is het negatief van zijn vorige personages die vrolijk door het scherm huppelden. Dit is meer drama en Segel dempt dan ook de komische tonen. Hij heeft een rol te pakken met meer vlees aan de botten en bewijst ook een meer ingetogen prestatie te kunnen leveren. Het tegenspel van Jesse Eisenberg is goed en Joan Cusack heeft een fijne bijrol, het is Segel die alle de aandacht opeist. Of het nu door zijn bandana komt of zijn sterke aanwezigheid, hij weet met gemak The End of the Tour te dragen. Er mag dan bijster weinig in gebeuren, deze titel is absoluut de moeite van het kijken waard.
En ik ga Infinite Jest eens lezen. Het schijnt een pittige leeservaring te vormen, als het echt zo populair is geweest moet het toch te verteren zijn.
James Ponsoldt/Jason Segel en Jesse Eisenberg

