De doodse sciencefiction opera Valerian and the City of a Thousand Planets heeft een opmerkelijke castingkeuze. Zangeres Rihanna, wereldberoemd van hits als Red Lipstick, is Bubble, de “shapeshiftende paaldanseres” (dank aan r.c. voor de treffende woorden) die ballet en Shakespeariaans acteren heeft geleerd. Aan haar de verrassende eer om Luc Bessons teleurstellende spektakel uit de ongeïnspireerde sciencefiction slob te trekken. Geen vermoeiende relatiegekibbel en gekunstelde expositie maar een sensuele privé-show voor een klein beetje schittering.
Aan haar spaarzame dialogen hoor je ook hoe Besson Rihannas woorden tot scherpe munitie heeft geslepen. Als zij spreekt is het raak. Vol in de roos. Oké, misschien overdrijf ik een klein beetje. Maar in het universum van Valerian and the City of a Thousand Planets hebben Rihannas teksten hebben zoveel meer overtuigingskracht dan de inerte relatieonzin van Dane DeHaan en Cara Delevingne.
Helaas krijgt de “shapeshiftende paaldanseres” nauwelijks kans om de film echt te redden. Haar ondankbare taak: het oh zo romantische koppeltje weer bij elkaar krijgen. Daarna is het klaar. Rol uitgespeeld. Mag ze verdwijnen. Kunnen de onwaarschijnlijke tortelduifjes weer fijn bekvechten over de timing van het perfecte huwelijksaanzoek en Valerian and the City of a Thousand Planets terugbrengen naar zeer matig niveau.
Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.
Valerian en the City of a Thousand Planets op IMDb.
