Aatami onsterfelijk? Je zou het bijna denken. In Sisu (een volgens de inleidende tekst verrekt lastig te vertalen Fins woord, iets als “koppigheid” komt nog het dichtst in de buurt) krijgt de ex-soldaat te maken met nazi’s die achter zijn goud aangaan. Aatami weigert de glinsterstenen af te staan en verweert zich met hand en tand tegen de Duitsers. In het barre landschap, onder water of in de lucht, of het nou messen, kogels, granaten of landmijnen zijn, en ook als het echt ongeloofwaardig dreigt te worden (een relatief begrip in Sisu), het maakt geen donder uit, Aatami blijft standhouden.
Kloppen de verhalen over de verbeten veteraan dan toch? Is de man met het geleefde gezicht inderdaad onsterfelijk? Staat er een niet te verwoesten vijand tegenover de Duitsers?
Welnee.
Om de volgende regels aan te halen: “He just refuses to die.(…) You see, this is not about who’s the strongest. This is about not giving up, and he won’t, ever…”
Aatami kan wel sterven. Hij wil het alleen niet. De voormalig soldaat is gewoon te koppig om de strijd op te geven. Deze persoonlijke oorlog eindigt als iedere Duitser is afgeslacht en niemand aan zijn goudstenen komt. Niet eerder. Kwestie van onbuigzame wil.
Net wat anders dan zogenaamde onsterfelijkheid.
Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.
Sisu op IMDb.
