Site icoon ikruikversemosterd

Who’s That Girl

Ik heb iets met stomme films. Het zijn tijdcapsules die ons meenemen naar lang vervlogen jaren. Momentopnames waarin fragmenten van de geschiedenis zitten opgeslagen. Beelden van mensen en locaties, voor altijd bevroren in hun eigen tijd. Dus toen ik was uitgenodigd om op het Nederlands Silent Film Festival het programma Who’s That Girl te bezoeken (een compilatie van vrouwen wiens rol in de filmgeschiedenis zwaar onderbelicht is gebleven) hoefde ik daar geen twee keer over na te denken.

Gepresenteerd door Anke Brouwers en Kate Saccone en muzikaal begeleid door Maud Nelissen (piano) en Elizabeth-Jane Baldry (harp), trapte Who’s That Girl af met Bonsoir. Deze superkorte Franse film van de eerste gekende vrouwelijke regisseur begroette het publiek met het woord (goh, zou het echt…) “bonsoir”. Daarna volgden pure tijdsdocumenten, gediept uit het archief van het Eye Filmmuseum. Aandoenlijke reclameclipjes en beelden van het alledaagse leven.

Alice and the Fire Fighter, een opmerkelijke combinatie van “live actie” en animatie uit de stal van Walt Disney, vond ik fenomenaal. Surrealistische slapstick en humor met een randje. De hoofdrol was voor Margie Gay, die in tientallen van dit soort filmpjes heeft gespeeld. Het daaropvolgende The President’s Special, waarin Gertrude McCoy de heldin mag spelen, was vermakelijk. McCoy had wel meer schermtijd mogen hebben, als je het mij vraagt.

Filmens Vovehals bestond uit een verzameling indrukwekkende stunts van de Deense durfduivel Emilie Sannom. Zij had absoluut geen hoogtevrees, hing gerust onder een vliegtuig of liep doodgemoedereerd over een rijtje speren. Jackass-achtige taferelen. Maar dan uitgevoerd door één vrouw.

Het programma sloot af met Justitia. Een film die ik alleen kan beschrijven als een merkwaardig gemonteerde trip. Waar het over ging? Ik heb werkelijk geen idee. De boel werd gered door hoofdrolspeelster Astrea, een stevige actrice die toen al bewees dat ook vrouwen hun spieren kunnen laten rollen. Wat een verschijning was die dame. Jammer dat haar loopbaan na vier films was afgelopen.

Who’s That Girl was een mooi podium voor de onderbelichte vrouwen in de filmindustrie. Een programma dat ook best buiten het festival getoond zou mogen worden.

Het Nederlands Silent Film Festival liep van 11 tot en met 14 januari.

Mobiele versie afsluiten