Ik zocht al enige tijd naar een excuses om wat te schrijven over professioneel worstelen en heb eindelijk een invalshoek gevonden: Vincent McMahon is met pensioen. Ter verduidelijking, hij was de baas van WWE (‘s werelds bekendste promoter voor professioneel worstelen) en gold als onvermoeibaar werkpaard.
McMahon heeft in eerste instantie klinkende overwinningen op zijn naam staan. WrestleMania bijvoorbeeld. Hij schoof supersterren als Hulk Hogan, Dwayne “The Rock” Johnson, Stone Cold Steve Austin, Kurt Angle en John Cena in het spotlicht. McMahon maakte van professioneel worstelen een cultureel fenomeen, een geldmachine die hem heel wat dollars heeft opgebracht.
Daartegenover staan McMahons schimmige zakentechnieken. Denk aan rammelende contracten met de worstelaars. Zijn onverzadigbare overwinningshonger waarbij competitie ten koste van alles moest worden uitgeschakeld. Als het binnen zijn eigen bedrijf rommelde moest dit stil worden gehouden. Zo had prijspaard Stone Cold naar verluidt losse handjes en werd steroïdengebruik gedoogd.
Maar het bleek een privézaak die McMahons pensioen forceerde. Hij hield er buitenechtelijke affaires op na die hij met flinke geldsommen afbetaalde. Die bedragen kwamen uit de bedrijfskas. Tja, als je met de boeken gaat knoeien…
Er zit ongetwijfeld nog een moraal in dit verhaal, dat laat ik lekker aan jullie over. Zelf denk ik in de richting van opgeblazen ego’s en een netelig nalatenschap.